نه وصل و نه هجران

شعر و آهنگ «نه من وصل و نه هجران می‌پرستم» این غزل از واقف لاهوری (حکیم نورالعین بتالوی، متخلص به واقف) است. استاد برشنا آن را خوانده و کمپوز کرده و اجراهای معروفی از او در آرشیوهای موسیقی افغانستان موجود است متن شعر (نسخهٔ رایج و کامل‌تر): نه من وصل و نه هجران می‌پرستم محبت هر چه گفت آن می‌پرستم ترا آنی است که آن با هیچ‌کس نیست ترا من از پی آن می‌پرستم برهمن می‌پرستد گرچه بت را ترا من زان دو چندان می‌پرستم من آن مرغم که از ذوق اسیری قفس را چون گلستان می‌پرستم خرابی‌های دل را دوست دارم برای گنج ویران می‌پرستم درون خانه را هم نیست واقف در و دیوار جانان می‌پرستم (نسخه‌های کمی متفاوت در منابع مختلف وجود دارد؛ برخی بیت‌های اضافی یا تغییرات جزئی دارند.) این غزل عرفانی-عاشقانه است و بر مفهوم پرستش محبت خالص (فراتر از وصل یا هجران) تأکید دارد. در موسیقی سنتی افغانستان با سبک کلاسیک و احساسی اجرا می‌شود و یکی از قطعات ماندگار صدای استاد برشنا به‌شمار می‌رود. توجه داشته باشید که این شعر گاهی به اشتباه به استاد سرآهنگ نیز نسبت داده شده، اما منبع اصلی واقف لاهوری و اجرای معروف آن از استاد برشنا است. بدری