Ömrümün hazan çağı

Şiir ve eser İlyas Kaplan Redfer * Ömrün hazan çağında sararınca yapraklar, Mevsimler soğusa da içimde harı saklar, Geceye dertlerimi, gündüze ahlarımı, "Özlemle yanan kalbe acıları ekledim." Karanlık sokaklarda adımlarını arar, Çaresiz bu yüreğim her geçene seni sorar, Mektubunun sonuna sığmayan sitemleri, "Bitmeyen hecelere efkârımı ekledim." Gonca gülün özlemi bülbüllerin ahıdır, Suskunluğum dilimin en ağır günahıdır, Duaların gücüne sığınıp gecelerce, "Her saatin koynuna yüreğimi ekledim." Hangi yöne baksam da hayalin durur karşı, Feryadım inlettikçe bu şehirdeki arşı, Yılların izini de silmesin zaman diye, "Kırık dökük ömrüme gözlerini ekledim." Sevdanın çilesini başıma taç eyledim, Cümle alem duysun ki gönlümü muhtaç eyledim, Senden gelen her derdi, her acı dolu sitemi, "Sensiz geçen ömrüme bir lütuf diye ekledim." Sular çekildi artık, kurudu eski pınar, Fırtınada yıkıldı göğsümde ki o çınar, Geçip giden günlerin ardından yana yana, "Bu derin yalnızlığa bir yangın daha ekledim." Gönül kapım kapandı senden başka kimseye, Sözlerim haykırıştır en sonuncu geceye, Vuslatın ümidiyle tükettiğim anları, "Gönlümün hesabına bir dert diye ekledim." redfer Üye olun