Powiedz

Nie spotkałem nikogo takiego jak Ciebie, Nie wiedziałem, że mijam się z Tobą codziennie. Znowu byłaś w prześliczną jedwabną sukienkę ubrana, Kołysana melodią dotychczas nikomu nieznaną. Chciałbym bez końca jak wiatr w twoich włosach Splatać warkocze jak białe chmury w niebiosach Perłą nadziei , głęboką mądrością tych słów Zniknie niepewność gdy jutro spotkamy się znów. Powiedz, że ze mną zawsze chcesz być! Powiedz, że sama odwiedzisz mnie dziś! Niech te słowa, jak skrzydła motyla na wietrze, Splecione dwa serca uniosą raz jeszcze... W płomieniach miłości przez chwilę do końca pozwolą się tlić! Nauczyłaś mnie kochać bez lęku i granic, Mówiłaś, że miłość piękniejsza jest za nic. Wszystko może się udać, gdy znam twoje serce, Mogę tobą oddychać, niczego nie chcę już więcej.