เพลง รอยดำบนมือพ่อ #ICEKUNG

[Intro — เสียงพ่อ] โตไปบ่ต้องมีเงินหลายดอกลูก ขอแค่ยืนด้วยขาของโตเองให้ได้ พ่ออาจให้เจ้าได้บ่หลาย แต่สิ่งหนึ่งที่พ่อให้ได้ตลอดไป คือแรงใจ... [Verse 1 — หญิงนำ] ตอนเด็ก ๆ ลูกบ่เคยเข้าใจ ว่ารอยดำบนมือพ่อ เกิดขึ้นได้จั่งใด๋ เห็นพ่อกลับจากนา ตอนตะวันลับปลายฟ้า เห็นแม่เตรียมข้าวปลา ทั้งที่ตัวเองยังบ่ได้กิน บ้านหลังเก่าอาจบ่ใหญ่โต แต่มีเสียงหัวเราะให้ลูกเติบโตทุกวัน เสื้อผ้าเก่า ๆ กับข้าวจานเดิม ๆ นั้น กลับกลายเป็นความทรงจำ ที่เงินทั้งโลกซื้อคืนบ่ได้ [Pre-Chorus] วันนี้ลูกเดินออกจากบ้าน มีความฝันอยู่เต็มหัวใจ แต่ทุกครั้งที่มองย้อนกลับไป ยังเห็นคนสองคนยืนส่งอยู่หน้าประตู [Hook — หญิงนำ + ประสาน] ถ้าวันหนึ่งลูกมีวันที่ดี อยากให้พ่อกับแม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้ ให้สองมือที่เคยทำงานจนด้าน ได้พักสักวันโดยบ่ต้องห่วงอะไร ลูกบ่สัญญาว่าสิรวยเหมือนใคร บ่สัญญาว่าทางข้างหน้าสิง่าย แต่ลูกสัญญา ต่อให้ต้องใช้เวลาเท่าใด สิพยายามให้ชีวิตนี้ คุ้มกับที่พ่อแม่เลี้ยงมา [Verse 2] บางคืนความฝันกะหนักเกินไป จนอยากวางทุกอย่างแล้วกลับบ้าน แต่เสียงแม่ที่เคยบอกว่า “เหนื่อยกะพัก อย่าเพิ่งคิดว่าตัวเองแพ้” ยังดังอยู่ในใจทุกครั้ง พ่อบ่เคยถามว่าลูกหาเงินได้เท่าไหร่ แม่บ่เคยถามว่าลูกดังแค่ไหน สิ่งเดียวที่เขาถามทุกครั้งที่โทรไป คือ “กินข้าวแล้วบ่ลูก” คำธรรมดา ๆ ที่ทำให้น้ำตาไหลทุกที [Pre-Chorus] ลูกอาจยังไปบ่ถึงฝัน อาจยังเป็นเพียงคนธรรมดา แต่ทุกก้าวที่เดินไปข้างหน้า มีคำของพ่อแม่เดินไปนำเสมอ [Hook] ถ้าวันหนึ่งลูกมีวันที่ดี อยากให้พ่อกับแม่ได้นั่งอยู่ตรงนี้ ให้สองมือที่เคยทำงานจนด้าน ได้พักสักวันโดยบ่ต้องห่วงอะไร ลูกบ่สัญญาว่าสิรวยเหมือนใคร บ่สัญญาว่าทางข้างหน้าสิง่าย แต่ลูกสัญญา ต่อให้ต้องใช้เวลาเท่าใด สิพยายามให้ชีวิตนี้ คุ้มกับที่พ่อแม่เลี้ยงมา [Bridge — เสียงแม่แก่] ลูกเอ๋ย... ถ้าเหนื่อยกะกลับบ้าน บ่ต้องกลัวว่าความฝันสิช้า คนเฮาบ่จำเป็นต้องเดินพร้อมกัน แค่เจ้ายังเดินอยู่... แม่กะดีใจแล้ว [หญิงนำ — สะอื้น] แต่ลูกกลัวเหลือเกินแม่ กลัววันที่ความฝันเป็นจริง แล้วเก้าอี้ข้าง ๆ กลับว่างเปล่า กลัวว่าคำว่า “สำเร็จ” สิกลายเป็นคำที่สายเกินไป สำหรับคนที่ลูกอยากให้เห็นที่สุด [Final Hook — หลายเสียง] ถ้าวันหนึ่งลูกมีวันที่ดี ขอให้วันนั้นพ่อกับแม่ยังอยู่ตรงนี้ ลูกจะเอาทุกความสำเร็จที่มี กลับมากราบเท้าคนสองคน ไม่ว่าชีวิตสิพาไปไกลแค่ไหน บ้านหลังนี้ยังเป็นที่ของหัวใจ ถ้าความฝันคือปลายทางที่ลูกต้องไป พ่อกับแม่คือเหตุผล ที่ทำให้ลูกยังไม่ยอมแพ้ [Outro — เสียงพ่อและแม่] พ่อ: กลับบ้านเฮาเด้อลูก... แม่: บ้านยังเปิดไฟรอเจ้าอยู่... [หญิงนำ — เบามาก] ต่อให้โลกทั้งใบ... บ่เหลืออะไรให้ลูก ขอแค่ยังมีคำว่า “พ่อ” กับ “แม่” ลูกกะยังมีบ้านให้กลับ...