ΠΑΜΕ ΚΑΡΠΑΘΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ Τ' ΑΗ ΓΙΑΝΝΝΗ, ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΣΤΙΒΑΝΙΑ, ΚΑΙ ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΟΛΥΜΠΟ ΔΕΝ...!

Αποβιβαστήκαμε στα Πηγάδια της Καρπάθου μετά από μια ώρα ταξίδι με το "Blue Star Chios" (απ' την Κάσο) και κατευθυνθήκαμε αμέσως προς τον αγαπημένο παραδοσιακό οικισμό της Ολύμπου. Ελαφρώς επικίνδυνος θα έλεγα ο δρόμος για ένα τόσο μεγάλο όχημα, ιδίως μετά το Απέρι. Όταν κάνω πάντως αναδρομή στο παρελθόν και φέρνω στο νου εκείνο τον εφιαλτικό χωματόδρομο με τις κατολισθήσεις των βράχων και τους γκρεμούς που κατέληγαν στη θάλασσα, δεν έχω παρά να σκεφτώ πως ο τωρινός δρόμος είναι λεωφόρος! Η Όλυμπος έσφυζε ακόμη από ζωή με επισκέπτες και αυτοκίνητα να κατακλύζουν τα σοκάκια του οικισμού και τους περιορισμένους χώρους στάθμευσης. Αναγκαστήκαμε ως εκ τούτου να παρκάρουμε το camper στις παρυφές της Ολύμπου και να κατεβάσουμε το παπί απ' τη σχάρα. Ευλογημένο αυτό το δίτροχο! Είχαμε για άλλη μια φορά την ευκαιρία να συναντήσουμε και να μιλήσουμε με την αγαπημένη μας Μαρίνα Λεντάκη, τον Νικόλα Νταή, τον Γιάννη Πρεάρη, την κυρία Σοφία και τον σύζυγό της, στον μοναδικό ανεμόμυλο που είναι ακόμη ζωντανός, και τόσους άλλους Ολυμπίτες με τους οποίους έχουμε αναπτύξει φιλικές σχέσεις κατά την διάρκεια όλων αυτών των ετών που επισκεπτόμαστε το χωριό τους. Αφού απολαύσαμε τους εκπληκτικούς λουκουμάδες της Μαρίνας, κατηφορίσαμε προς το Διαφάνι όπου γευματίσαμε στο αυτοκινούμενο. Αργά το απόγευμα μάς βρήκε στην Αυλώνα όπου υπήρχε μια ασυνήθιστη κινητικότητα λόγω του πανηγυριού του Άη Γιάννη που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί τις επόμενες δύο ημέρες στη Βρυκούντα. Κατάφερα με δυσκολία να βρω ένα χώρο να παρκάρω το αυτοκινούμενο και μέχρι να βραδιάσει περάσαμε λίγη ώρα στο μοναδικό καφενείο-ταβέρνα της Άννας Λεντάκη και του συζύγου της Μιχάλη, οι οποίοι είναι οι γονείς της Μαρίνας που διατηρεί την ταβέρνα στην Όλυμπο. Η κυρία Άννα είναι η μοναδική ίσως κάτοικος της Αυλώνας που συνεχίζει να καλλιεργεί τη γη και να παράγει ζαρζαβατικά τα οποία προμηθεύει στην ταβέρνα της κόρης της αλλά χρησιμοποιεί και στη δική της κουζίνα.