MAKSİM GAZİNOSU: İstanbul Krallarının Acı Sonu..!

MAKSİM GAZİNOSU: Türkiye'nin Yıldız Fabrikası Nasıl Söndü? Bir zamanlar Türkiye'de şöhret olmak için güzel bir ses yetmezdi. Önce küçük bir sahnede, kimsenin dinlemediği saatte çıkardınız. Sonra afişte isminiz büyürdü. Ama "assolist" olmak bambaşka bir şeydi. O sahneye çıktığında garsonlar servisi keser, çatal bıçak sesleri diner, bütün ışıklar tek bir insanın üzerinde yanardı. Ve o yıllarda, Türkiye'de kimin assolist olacağına karar veren bir tek adam vardı: Fahrettin Aslan. Erzurum'un dağ köyünden İstanbul'a gelmiş yoksul bir komi çocuğuydu. Masalardan boş tabakları toplayarak başladığı bu dünyada, yıllar sonra Zeki Müren'den Bülent Ersoy'a, bir ülkenin bütün yıldızlarının kaderini eline aldı. Ona "Gazinocular Kralı" dediler. Onun sahnesine çıkmak, şöhretin kapısını açmak demekti. Kadınlar evden dolmalarını, böreklerini getirip matinelerde o büyük assolistleri izlerdi. Ön masalarda siyasetçiler, iş insanları, kabadayılar otururdu. Çiçeklerin arasında sahneye pırlantalar gönderilirdi. Sonra bir gün televizyonlar her eve girdi. Ve yıldızları görmek için artık Maksim'e gitmek gerekmedi. Bu videoda Maksim'in bütün hikâyesini anlattım. Adını İstanbul'a bırakan o Amerikalı adamı. Komilikten "Gazinocular Kralı"na uzanan Fahrettin Aslan'ı. Assolistlik denen o acımasız şöhret merdivenini. Kralın sert yüzünü, kendi ağzından itiraflarını ve 1984'te yargılandığı o karanlık dosyayı. Zeki Müren'i, Behiye Aksoy'u, kadınlar matinesini. Ve o görkemli imparatorluğun ışıklarının neden birer birer söndüğünü. Çünkü Maksim'i belki de televizyon bitirmedi. Belki de Fahrettin Aslan, o kadar büyük yıldızlar yarattı ki, o yıldızlar sonunda kendilerini yaratan sahneye ihtiyaç duymamaya başladı. Bir kralı deviren şey, kendi yarattığı yıldızlar olabilir mi? İnstagram:   / last_story_bender   Kanalımıza Destek Olmak İçin:    / @laststorybender   #belgesel #başarıhikayeleri #maksimgazinosu