สุขที่ไม่ต้องใช้เงิน

อุโบสถศีล (หรือ ศีลอุโบสถ) คือ ศีล 8 ข้อ ที่พุทธศาสนิกชนสมาทานรักษาใน วันอุโบสถ (วันพระ ทั้งวันขึ้น/แรม 8 ค่ำ และ 15 ค่ำ) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อฝึกฝนตนเอง ข่มความอยาก สลัดความสุขทางโลกีย์ และควบคุมกายวาจาใจให้สงบใกล้เคียงกับการปฏิบัติตนของพระสงฆ์ โดยทั่วไปนิยมถือปฏิบัติเป็นเวลา 1 วัน กับ 1 คืน ข้อปฏิบัติของอุโบสถศีล (ศีล 8 ข้อ) ปาณาติปาตา เวรมณี: เว้นจากการฆ่าหรือเบียดเบียนชีวิตสัตว์ อทินนาทานา เวรมณี: เว้นจากการลักทรัพย์ หรือถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ อพรหมจริยา เวรมณี: เว้นจากการประพฤติผิดพรหมจรรย์ (งดเว้นการร่วมเพศทุกรูปแบบ ซึ่งเคร่งครัดกว่าศีลข้อ 3 ในศีล 5 ที่ห้ามเพียงการประพฤติผิดในกาม) มุสาวาทา เวรมณี: เว้นจากการพูดโกหก พูดคำหยาบ พูดส่อเสียด และพูดเพ้อเจ้อ สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา เวรมณี: เว้นจากการดื่มสุรา เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และสิ่งเสพติดมึนเมา วิกาลโภจนา เวรมณี: เว้นจากการรับประทานอาหารในเวลาวิกาล (ตั้งแต่หลังเที่ยงวันไปจนถึงก่อนรุ่งอรุณของวันใหม่ โดยดื่มได้เฉพาะน้ำปานะ) นัจจกีตวาฑิตวิสูททัสสนา มาลาคันธวิเลปนะธารณมัณฑนวิภูสนัฏฐานา เวรมณี: เว้นจากการร้องรำทำเพลง ฟังดนตรี ดูการละเล่น และการตกแต่งร่างกายด้วยแป้ง ของหอม เครื่องประดับ หรือเครื่องแต่งตัวเพื่อความสวยงาม อุจจาสยนะมหาสยนา เวรมณี: เว้นจากการนั่งหรือนอนบนที่นอนสูงใหญ่ ที่นอนหนานุ่มนุ่มฟู เพื่อยับยั้งความเกียจคร้านและความติดใจในความสบาย จุดประสงค์และประโยชน์ของการรักษาอุโบสถศีล สลัดความติดใจในกามคุณ: ช่วยลดความหมกมุ่นในรูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัสอันเป็นความสุขทางโลก ฝึกฝนความอดทนและวินัย: ช่วยฝึกจิตใจให้เข้มแข็ง เอาชนะความหิวและความอยาก เอื้อต่อการเจริญสมาธิ: เมื่อร่างกายและจิตใจสงบจากการละเว้นสิ่งยั่วยุ จะช่วยให้ทำสมาธิและเจริญวิปัสสนาภาวนาได้ง่ายขึ้น