یه حس، از عمیق‌ ترین جای قلبم… 🖤

«من از عمیق‌ترین نقطه‌ی قلبم دوستت دارم…» اما عمیق‌ترین نقطه‌ی قلب، واقعاً کجاست؟ ❤️‍🩹 شاید همون‌جایی که یک نفر، دیگه فقط یک آدم معمولی نیست… جایی که خاطره‌هاش با هیچ خاطره‌ی تازه‌ای جایگزین نمی‌شن؛ حتی اگه هزار بار به همون خیابون‌ها برگردی، همون مسیرها رو قدم بزنی و دوباره همون لحظه‌ها رو زندگی کنی، باز چیزی کم خواهد بود؛ حضورِ همون آدم. این روایت، قصه‌ی یک دوست داشتن عمیقه… از دلتنگی‌هایی که هیچ‌وقت به زبون نمیان، از اسم‌هایی که شنیدنشون هنوز حال دل آدم رو عوض می‌کنه، از حرف‌هایی که گاهی فقط می‌شه با خدا در میون گذاشت. اما این داستان فقط درباره‌ی خاطرات گذشته و دلتنگی نیست. درباره‌ی دوست داشتنیه که آینده هم توش معنا داره؛ اینکه دلت بخواد سال‌ها بعد، هنوز همون آدم کنارت باشه. نه فقط روزهایی که همه‌چیز خوبه، بلکه وسط خستگی‌ها، دلخوری‌ها، سختی‌ها و تمام روزهای معمولی زندگی. دوست داشتنی که توش، موندن فقط یک قول قشنگ نیست؛ یک انتخابه. انتخابِ دوباره‌ی همون آدم، حتی وقتی زندگی همیشه شبیه رؤیاها نیست. در دومین روایت «دو صدا»، نرگس این احساس رو با کلمات روایت می‌کنه و علی با نوای پیانو، به لحظه‌ها و سکوت‌های این داستان جان می‌ده. 🎙️ روایت: نرگس 🎹 پیانو و موسیقی: علی عقیلی 🤍 Do Seda | دو صدا اینجا کلمات و موسیقی کنار هم قرار می‌گیرن تا از احساساتی بگن که شاید همیشه نتونیم به زبون بیاریم… اگر موقع شنیدن این روایت، یک نفر توی ذهنت اومد، شاید این ویدیو همون حرفیه که مدت‌ها دلت می‌خواسته بهش بزنی. 💬 به نظرت عمیق‌ترین شکلِ دوست داشتن چیه؟ دلتنگ شدن برای کسی، یا انتخاب کردنش حتی توی سخت‌ترین روزها؟ اگر این روایت رو دوست داشتی، با سابسکرایب کردن «دو صدا» همراه داستان‌ها و موسیقی‌های بعدی ما باش. 🖤 #دو_صدا #دکلمه_عاشقانه #روایت_عاشقانه