یه شعر، برای وقتی که آغوشِ یه نفر تمومِ دنیاست… 🖤

گاهی از تمام شلوغی‌های دنیا، فقط یک آغوش می‌خوای… آغوش کسی که کنارش لازم نیست چیزی رو توضیح بدی ، کسی که حتی وسط تمام خستگی‌ها و دلتنگی‌ها، بودنش شبیه آرامشه. ❤️‍🩹 بعضی دوست داشتن‌ ها از جنس پشیمون نشدنن… از جنس موندن، حتی وقتی دنیا روی خوشش رو نشون نمیده... از جنسِ دل بستن به یک نفر که لبخندش میتونه حال تمام روز های سختت رو عوض کنه... این بار در سومین ویدیوی «دو صدا»، به جای یک روایت، چند بیت شعر عاشقانه رو با صدای نرگس و همراهی پیانو میشنوید. شعرهایی از عشق، از پناه بردن به آغوش کسی که دوستش داریم، از فاصله‌هایی که دلمون میخواد تموم بشن و از امید به روز هایی که هنوز نرسیدن… شاید برای همین بعضی شعر ها اینقدر به دلمون نزدیکن، چون حرفی رو میزنن که خودمون بارها حسش کردیم، اما هیچوقت نتونستیم به این زیبایی بیانش کنیم. 🎙️ شعرخوانی: نرگس درفشان 🎹 پیانو: علی عقیلی ✍️ شعر آغازین: علی صفری 🤍 Do Seda | دو صدا اینجا گاهی قصه میگیم، گاهی شعر میخونیم و گاهی میذاریم موسیقی، حرف‌ های نگفتمون رو ادامه بده… اگر موقع شنیدن این شعرها، یک نفر توی ذهنت اومد، شاید این ویدیو همون چند دقیقه‌ای باشه که دلت می‌خواد باهاش شریک بشی. 💬 به نظرت آرامشِ واقعی کنار چه جور آدمیه؟ اگه دوست داری شعرها، روایت‌ها و موسیقی‌های بعدی ما رو هم بشنوی، خوشحال می‌شیم همراه «دو صدا» باشی. \#دو_صدا #شعر_عاشقانه #پیانو