Piekło Violetty Villas w Lewinie. Jak naprawdę zmarła wielka gwiazda?

Violetta Villas, czyli Czesława Maria Cieślak, śpiewała w paryskiej Olympii i przez trzy sezony w rewii w hotelu Dunes w Las Vegas, a umarła w grudniu dwa tysiące jedenastego roku w rodzinnym domu w Lewinie Kłodzkim — ze złamaną kością udową, z którą nie była u żadnego lekarza. W tym filmie dokumentalnym opowiadamy całą historię gwiazdy: od dzieciństwa w Belgii i debiutu w Polskim Radiu, przez Sopot, Paryż i Las Vegas, powrót do PRL, teczkę SB i odebrany paszport, Teatr Syrena i Chicago, aż po ostatnie lata w Lewinie Kłodzkim, schronisko dla zwierząt i szpital w Stroniu Śląskim. Najważniejsza część dotyczy tego, co stało się po jej śmierci: śledztwa prokuratury w Świdnicy i Kłodzku, wyroków dla opiekunki Elżbiety B. — za nieudzielenie pomocy i za znęcanie się — sporu o testament i spadek, który przejął syn Krzysztof Gospodarek, oraz losu domu, izby pamięci i pomnika w Lewinie Kłodzkim. Pokazujemy też mało znaną sprawę z dwa tysiące dziesiątego roku, zamkniętą na podstawie zeznań samej artystki, i pytamy, kto miał prawo mówić o tym, czego chciała Violetta Villas. Korzystaliśmy z komunikatów Prokuratury Okręgowej w Świdnicy i Prokuratury Rejonowej w Kłodzku, z orzeczeń Sądu Rejonowego w Kłodzku, Sądu Okręgowego w Świdnicy i Sądu Najwyższego w relacjach PAP, RMF FM, Polsat News, Interii, Wprost, Wirtualnej Polski i Radia Wrocław. Sięgnęliśmy po reportaże tygodnika „Polityka” z dwa tysiące szóstego i dwa tysiące jedenastego roku, tekst „Rzeczpospolitej” z dnia jej śmierci, depesze Associated Press, a także biografię „Villas. Nic przecież nie mam do ukrycia” Izy Michalewicz i Jerzego Danilewicza. W filmie oddzielamy fakty potwierdzone dokumentami od legend, które narosły wokół jej kariery w Las Vegas i Hollywood.