PEARL HARBOR: Tak Wyglądał Brutalny Atak Japonii na USA | 1941

27 marca 1941 roku ppor. Takeo Yoshikawa przybył do Honolulu pod nazwiskiem Tadashi Morimura. Z konsulatu obserwował bazę Pearl Harbor i notował wpływy, wypływy oraz miejsca cumowania Floty Pacyfiku. Japonia od 1937 roku prowadziła wojnę w Chinach, która pochłaniała ludzi i sprzęt bez rozstrzygającego zwycięstwa, i była zależna od amerykańskiej ropy. Okupacja południowych Indochin w lipcu 1941 roku doprowadziła do zamrożenia aktywów i embarga na ropę. Mając rezerwy na niewiele ponad rok wojny, cesarska konferencja z 1 grudnia zatwierdziła konflikt po niepowodzeniu negocjacji Nomury i Kurusu z Cordellem Hullem. Admirał Isoroku Yamamoto forsował wstępne uderzenie na flotę na Hawajach, aby osłonić ofensywę w kierunku Malajów, Filipin i Holenderskich Indii Wschodnich. 26 listopada Kido Butai, sześć lotniskowców pod dowództwem Chuichiego Nagumo, wypłynęło z Hitokappu. 7 grudnia 353 samoloty w dwóch falach zaatakowały Oahu. Oklahoma przewróciła się, West Virginia i California zatonęły, a bomba przeciwpancerna zdetonowała komory amunicyjne Arizony, zabijając 1177 osób. W mniej niż dwie godziny unieszkodliwiono osiem pancerników i 188 samolotów. Amerykańskie lotniskowce, zbiorniki paliwa i doki pozostały nienaruszone. Nagumo nie nakazał trzeciego ataku. 8 grudnia Kongres wypowiedział wojnę Japonii. Równolegle upadł Guam, lotnictwo na Clark Field, a desanty na Luzonie i Malajach posuwały się naprzód. 11 grudnia Adolf Hitler i Benito Mussolini wypowiedzieli wojnę Stanom Zjednoczonym, łącząc konflikt europejski i pacyficzny. Nimitz przejął dowództwo w Pearl Harbor 31 grudnia. Wake opierało się pierwszemu desantowi 11 grudnia i upadło 23, podczas gdy Japonia otwierała strategiczne okno, którego szukał Yamamoto, nie gwarantując jednak długiej wojny.