ABHIRĀMĪ ANTĀDI - 16 (141026): Verse 19 and 20

வெளிநின்ற நின்திரு மேனியைப்பார்த்தென் விழியும் நெஞ்சும் களிநின்ற வெள்ளம் கரைகண்ட தில்லை கருத்தினுள்ளே தெளிநின்ற ஞானம் திகழ்கின்றதென்ன திருவுளமோ ஒளிநின்ற கோணங்கள் ஒன்பதும் மேவி உறைபவளே. – 19 Veli ninṟa nin tirumēṉiyaip pārtt(e)ṉ viḻiyum neñcum Kaḷi ninṟa veḷḷam karaikaṇḍatillai karuttiṉuḷḷē Teḷi ninṟa jnāṉam tiḻaikiṉṟateṉṉa tiruvuḷamō Oḷi ninṟa kōṇaṅgaḷ oṉpatum mēvi uṟaipavaḷē. - 19 உறைகின்ற நின்திருக்கோயில் நின்கேள்வர் ஒருபக்கமோ, அறைகின்ற நான்மறையின் அடியோ முடியோ அமுதம், நிறைகின்ற வெண் திங்களோ கஞ்சமோ என்றன் நெஞ்சகமோ, மறைகின்ற வாரிதியோ பூரணாசல மங்கலையே.- 20 uṟaikiṉṟa niṉ tirukkōyil niṉ kēḷvar oru pakkamō, aṟaikiṉṟa nāṉmaṟaiyiṉ aḍiyō muḍiyō amutam, niṟaikiṉṟa veṇ tiṅkaḷō kañcamō eṉṟaṉ neñcakamō, maṟaikiṉṟa vāritiyō pūraṇācala maṅkalaiyē - 20