เพลง: นิราศจับกัง

เพลง: นิราศจับกัง - ฟ้ายังมืดรีบตื่นเดินแต่เช้า หิ้วข้าวเก่าก้าวเท้าออกจากห้อง สวมรองเท้าคู่เก่าพื้นยังรอง เดินตามคลองก้าวมุ่งตรงไปงาน แดดเริ่มแรงเหงื่อไหลเต็มใบหน้า สองมือคว้าของหนักออกจากร้าน ยกแล้ววางทำงานซ้ำทุกวัน ค่าแรงนั้นแลกข้าวเพียงหนึ่งมื้อ - ยามเที่ยงแดดแผดร้อนนอนพักกาย กินข้าวปลาพอคลายความหิวโหย หลังเริ่มล้าขาเริ่มสิ้นแรงโรย แต่ต้องยื้อทนดิ้นเพื่อลูก รอ บ่ายยกของจนไหล่แทบจะหัก แม้จะหนักแต่กายพักไม่ได้ เจ้านายสั่งส่งเสียงดังมาไกล ได้แต่ไปตามเร่งงานต่อกัน - จับกังแบกของหนัก แม้เหนื่อยนักยังต้องทน สองมือของคนจน สร้างถนนให้คนเดิน เหงื่อไหลแทนน้ำตา ฝืนกายาไม่เคยเมิน แม้ชีวิตขัดเขิน ยังต้องเดินเพื่อคนรอ - ยามเย็นย่ำเดินกลับห้องเช่าเก่า เห็นลูกเฝ้าส่งยิ้มรอหน้าห้อง เหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันใจยังปอง อยากให้ลูกมีทางเลือกที่ดี พ่อไม่มีเงินทองจะกองให้ มีเพียงใจและกายแรงเท่านี้ ขอเพียงให้ลูกได้มีชีวี ไม่ต้องมีชีวิตเหมือนอย่างพ่อ - จับกังแบกของหนัก แม้เหนื่อยนักยังต้องทน สองมือของคนจน สร้างถนนให้คนเดิน เหงื่อไหลแทนน้ำตา ฝืนกายาไม่เคยเมิน แม้ชีวิตขัดเขิน ยังต้องเดินเพื่อคนรอ - ถึงพรุ่งนี้ฟ้ายังมาเหมือนเก่า คนอย่างเรายังคงเดินต่อไป แม้ไม่มีดาวอยู่บนฟ้าไกล แต่มีใจไว้เดินตามเส้นทาง - #music #song