استاندارد در ایران چه شد؟ از پروژه‌های دوره پهلوی تا الان با ثمین سیاوشیان |روزنامه | قسمت ۸۴-۲۲ مهر

تا حالا فکر کردی چرا یک کانتینر از کامیون بلند می‌شه، روی قطار قرار می‌گیره و بعد دقیقاً روی کشتی جا می‌افته؟ یا چه کسی تصمیم گرفته یک کیلوگرم، هر جای دنیا، همان یک کیلوگرم باشد؟ جواب خیلی از این سؤال‌ها یک کلمه است: استاندارد. در قسمت ۸۴ «روزنامه» با احسان کرمی، به مناسبت روز جهانی استاندارد میزبان ثمین سیاوشیان، مدیرعامل Bubba Holding هستیم و از استانداردهایی حرف می‌زنیم که آن‌قدر در زندگی روزمره‌مان جا افتاده‌اند که تا وقتی مشکلی پیش نیاید، اصلاً متوجه حضورشان نمی‌شویم. از ISO، IEC و ITU گرفته تا اندازه کانتینرها، بارکد کالاها، تجهیزات پزشکی، استانداردهای مواد غذایی، خودرو، ایربگ و ترمز؛ دنیای مدرن بدون مجموعه‌ای از قواعد مشترک احتمالاً خیلی زود تبدیل به یک آشفتگی بزرگ می‌شد. اما بخش جذاب‌تر گفت‌وگو وقتی شروع می‌شود که بحث استاندارد را به ایران می‌آوریم. از شکل‌گیری رسمی مؤسسه استاندارد ایران در دهه ۱۳۳۰ و ۴۰، تا پروژه‌های بزرگ عمرانی و توسعه‌ای دوران محمدرضا شاه؛ پروژه‌هایی مثل مجموعه ورزشی آریامهر که بعداً به ورزشگاه آزادی تبدیل شد، توسعه جزیره کیش، برنامه‌های حمل‌ونقل و صنعت هوایی و تصویری که حکومت وقت از ایران مدرن و متصل به استانداردهای بین‌المللی دنبال می‌کرد. بعد سؤال را می‌آوریم جلوتر: بعد از انقلاب چه اتفاقی افتاد؟ بعضی از همان زیرساخت‌ها همچنان باقی ماندند، بعضی پروژه‌ها متوقف یا تغییر کاربری پیدا کردند و بعضی دیگر سال‌ها بعد با اهدافی متفاوت دوباره دنبال شدند. خود ساختار استاندارد ایران هم ادامه پیدا کرد و امروز سازمان ملی استاندارد ایران همچنان مرجع رسمی استانداردگذاری کشور و عضو ISO است. در گفت‌وگو با ثمین، از همین تفاوت‌ها و تداوم‌ها حرف می‌زنیم؛ از اینکه آیا فقط داشتن استاندارد روی کاغذ کافیه یا کیفیت واقعی وقتی معلوم می‌شه که استاندارد در ساخت، اجرا، نگهداری و نظارت هم جدی گرفته بشه. کیش یکی از مثال‌های جالب این بحثه؛ جزیره‌ای که در دهه ۱۹۷۰ قرار بود به یک مرکز بزرگ گردشگری بین‌المللی با هتل، مراکز خرید، تفریحات و فرودگاهی مناسب هواپیماهای بزرگ تبدیل بشه و بعد از انقلاب مسیر متفاوتی رو طی کرد و در نهایت به منطقه آزاد تجاری تبدیل شد. استادیوم آزادی هم مثال دیگریه؛ مجموعه‌ای که بیش از نیم قرن پیش طراحی و ساخته شد و هنوز یکی از مهم‌ترین فضاهای ورزشی کشوره. همین خودش سؤال جالبی برای برنامه می‌سازه: یک پروژه باید چطور طراحی، ساخته و نگهداری بشه که چند دهه بعد هنوز قابل استفاده باشه؟ از اون طرف استاندارد فقط ساختمان و جاده نیست. وقتی یک سرنگ، قطعه خودرو یا ماده غذایی تولید می‌شه، مسئله مستقیماً با سلامت و امنیت مردم گره می‌خوره. یعنی استاندارد در نهایت فقط یک مهر و لوگو روی بسته‌بندی نیست؛ یک جور قرارداد بین تولیدکننده و مصرف‌کننده است که می‌گه: می‌تونی به این محصول اعتماد کنی. و چون «روزنامه» قرار نیست چهل دقیقه فقط درباره ISO و قطر پیچ و مهره حرف بزنه، ۱۴ اکتبر National Dessert Day هم هست! 😄 از ریشه فرانسوی واژه Dessert می‌رسیم به شله‌زرد، حلوا، مسقطی، فالوده و بستنی سنتی؛ یعنی احتمالاً خوشمزه‌ترین بخش استانداردسازی جهان. این قسمت «روزنامه» از یک سؤال ساده شروع می‌شه و به یک سؤال بزرگ‌تر درباره ایران می‌رسه: استاندارد فقط داشتن قانون و عدد و جدول است، یا چیزی که باید نتیجه‌اش را در کیفیت زندگی و زیرساخت‌های یک کشور ببینیم؟ با حمایت Bubba Holding 📞 USA: 877-7070704 #روزنامه #احسان_کرمی #ثمین_سیاوشیان #استاندارد #محمدرضا_شاه #پهلوی #جمهوری_اسلامی #استادیوم_آزادی #کیش #ISO #BubbaHolding#روزنامه #احسان_کرمی #ویدئو_وایرال #NationalHairDay #BubbaHolding #BubbaHolding #BubbaLogistics #بابا_هلدینگ #بابا_لاجستیک #ثمین_سیاوشیان #SaminSiavoshian #واردات_از_چین #تجارت_بین_الملل #حمل_و_نقل #ترخیص_گمرکی #راه_اندازی_کسب_و_کار #آمریکا #کانادا