Der November isch en Dunklä Monat HD 1080p

(Dä November isch en dun­klä Monet) (Vers) Dä November isch en dunklä Monet, dä Näbel hangt tüüf über em Land. D’Geischter sind uf dä ganze Wält underwägs, und mir zünded es Liechtli aa. In Mexiko, am Día de los Muertos, stönd Blueme und Cherze im warme Liecht. Mir verzälled vo dene, wo nümme bi eus sind, und im Cherzeschii gsehnd mir ihr Gsicht. (Ref) Dä November isch en dunklä Monet, doch mir singed dur d’Nacht bis am Morge. Vo Land zu Land tönt es anders Lied, und i jedem isch e Erinnerig verborgä. Lönd d’Trommle töne, lönd d’Cherze brenne, säg no einisch die Näme, wo mir kenned. Dä November isch en dunklä Monet, doch mir traget es Liecht dur d’Nacht. (Vers) In Ghana tönt Musik fürs Totefäscht, d’Trommle gäbed dä Tänzer dä Takt. Und bi de Toraja in Indonesie wird bim Ma’nene s’Grab uf­gmacht. Si holed ihri Tote us em Grab, wäsched si und leged ne neui Chleider aa. Mit sorgsame Händ und ganz viel Liebi sind si de Verstorbene wieder nah. (Ref) Dä November isch en dunklä Monet, doch mir singed dur d’Nacht bis am Morge. Vo Land zu Land tönt es anders Lied, und i jedem isch e Erinnerig verborgä. Lönd d’Trommle töne, lönd d’Cherze brenne, säg no einisch die Näme, wo mir kenned. Dä November isch en dunklä Monet, doch mir traget es Liecht dur d’Nacht. (Vers) Uf Jamaika, i dä letschte Nine-Night-Nacht, wird gsunge und tanzt bis zum Morgeliecht. Si lönd dä Seel Platz, zum wiiterzieh, und singed zum Abschied no es Lied. In New Orleans zieht e Blaskapälle mit Trompete und Posaune dur d’Stadt. Zerscht tönt s’Lied ganz langsam und schwer, denn schlüüft dä Rhythmus i jede Schritt. (Brücke) Grad vor em November, a Halloween, ziehnd d’Gofe verkleidet vo Huus zu Huus. Es Gspängscht und e Häx klopfet a d’Tüür, und mit em volle Säckli gönd si wieder druus. Wenn s’letscht Chind hei isch und d’Gass wieder still, brennt no es Liechtli am Fänschterbrett. Ich lueg i d’Flamme und sing ganz liis s’Lied, wo du früener so gärn gha häsch. (Ref) Dä November isch en dunklä Monet, doch mir singed dur d’Nacht bis am Morge. Vo Land zu Land tönt es anders Lied, und i jedem isch e Erinnerig verborgä. Lönd d’Trommle töne, lönd d’Cherze brenne, säg no einisch die Näme, wo mir kenned. Dä November isch en dunklä Monet, doch mir traget es Liecht dur d’Nacht.