Worskla 1399 | 38 000 przeciw 90 000. Dlaczego największa armia Witolda zginęła w stepie?

12 sierpnia 1399 roku nad rzeką Worsklą, w stepie niedaleko dzisiejszej Połtawy, wielki książę litewski Witold stanął do bitwy z armią Złotej Ordy. Chciał posadzić na tronie w Saraju obalonego chana Tochtamysza i przez niego sięgnąć po całą Ruś. Miał papieskie błogosławieństwo, tabor, działa, Krzyżaków i polskich ochotników wojewody krakowskiego Spytka z Melsztyna. Przeciw niemu stanęli chan Temir Kutług i emir Edygej — i jeden z najstarszych fortelów stepu: udawana ucieczka. Do wieczora największa armia Witolda przestała istnieć, a wraz z nią dziesiątki książąt i możnych. Opowiadamy, jak doszło do tej klęski, kto zginął i dlaczego ta zapomniana bitwa, jedenaście lat przed Grunwaldem, pchnęła Litwę z powrotem ku Polsce. Liczebność wojsk i strat to szacunki historyków, a legendy i przekazy kronikarzy są w filmie wyraźnie oznaczone. Rozdziały: 0:00 Świt nad Worsklą 3:35 Chan bez tronu 6:51 Wielki książę 10:05 Do Morza Czarnego 14:11 Krucjata 18:07 Nad Worsklą 21:45 Edygej 25:20 Pościg 28:46 Pierścień 32:27 Lista poległych 35:48 Zwrot na zachód 38:54 Rachunek Źródła i literatura: Jan Długosz, „Roczniki czyli kroniki sławnego Królestwa Polskiego", ks. X; Latopis Nikonowski; Johann von Posilge, kronika; Paweł Skworoda, „Worskla 12 VIII 1399. Klęska krucjaty Witolda, czyli zapomniana Bitwa Narodów" (Księgarnia Akademicka); Zenonas Ivinskis, „Lietuvos istorija iki Vytauto Didžiojo mirties" (1978); Krzysztof Jabłonka, „100 polskich bitew" (Zona Zero, 2021); Wikipedia: Bitwa nad Worsklą, Battle of the Vorskla River, Битва на Ворскле, Edygej, Tochtamysz, Markward von Salzbach, Elżbieta Bonifacja, Traktat w Salinie, Unia wileńsko-radomska