Enkaz

Tüm Hakları saklıdır. Yıktığım şehirler sayende hepsi enkaz Arayıp bulmak beni inan imkansız bile değil Düşe kalka geldim ben bu yaşa Sen mi tuttun elimden sadece sanıyorsun? Gözlerimden düşen her damla karanlığa miras İçimde kopan fırtınalara bir çare bulur mu biri? Şimdi soruyorum aynalara, yüzleşmek gelir mi başa? Kanayan yaralarımı sen sardın mı sanıyorsun? Bir yanım buz gibi karanlık, bir yanım alev alev Düştüğüm bu dipsiz kuyuda yok artık uzanan bir el Söndürdün içimdeki son umudu da bilerek, gülerek Gülüşlerim sahte artık, gözyaşlarım bir ömre bedel Gittiğin o yollardan geri dönüş yok, bunu bil yeter Bana masal anlatma, çoktan kapandı o perdeler Üstüme yıkıldı uğruna kurduğum bütün o zehirli hayaller Sırtımdan vuranlar gün gelir yüzüme sahtece gülerler Ben acıyla yoğruldum, beni neyler bu geçici dertler! Sokakların dili yok, anlatsa nefesin kesilir, ağlarsın İçtiğim her zehirde kendi vicdanını biraz daha kanatırsın Ben kendi cehennemimde tek başıma yanarken her gece Sen başka ellerde, başka gözlerde sahte bir cennet ararsın. Geçmiyor zaman, durdu akrep yelkovan bu loş odamda Yankılanır yalanların hala yankısız, boş koridorda Küllerimden doğmamı bekleme, savruldum çok uzaklara Bu son sahnesi oyunun, acı bir tebessümle veda ediyorum sana. Bir yanım buz gibi karanlık, bir yanım alev alev Düştüğüm bu dipsiz kuyuda yok artık uzanan bir el Söndürdün içimdeki son umudu da bilerek, gülerek Gülüşlerim sahte artık, gözyaşlarım bir ömre bedel Gittiğin o yollardan geri dönüş yok, bunu bil yeter Enkaz... Hepsi senin eserin. İmkansız değil, ama artık koca bir hiç. Sen mi tuttun elimden? Sadece uçuruma ittirdin... Sadece izledin.