USTAD SARAHANG | استاد سرآهنگ | سوخته لاله زار من

سوخته لاله زار من رفته گل از کنار من بی تو نه رنگ و نه بو ای قدمت بهار من دوش نسیم مژده یی گل بسر امید زد کز رۀ دور می رسد سرو چمن سوار من گر به تبسمی رسد صبح بهار وعده ات آینه موج گل زند تا ابد از غبار من گر همه زخم خورده ام گل زکف تو برده ام باغ حناست هر کجا خون چکد از شکار من فرصت دیگرم کجاست تا کنم آرزوی وصل راه عدم سپید کرد شش جهت انتظار من عکس تحیر آب رنگ منفعل است از آینه گرد نفس نمی کند هستی من ز عار من آه سپند حسرتم گرمی مجمری ندید سوختنم همان بجاست ناله نکرد کار من کاش بوامی از عرق حق وفا ادا شود نم نگذاشت در جبین گریۀ شرمسار من خاک طپیدنم که برد گرد مرا به کوی تو بندۀ حیرتم که کرد آینه ات دچار من ظاهر و باطن دگر نیست بساز این نشاط تا من و تو اثر نواست نغمۀ توست تار من گر به سپهرم التجاست ور مه و مهرم آشناست بیدل بیکس تو ام غیر تو کیست یار من