Czekanie na samochód w PRL — ile trwała droga od talonu do kluczyków

W czasach PRL własnego samochodu często nie można było po prostu wybrać w salonie i kupić. Droga do kluczyków zaczynała się od talonu lub asygnaty, później prowadziła przez listę oczekujących w Polmozbycie, przedpłatę w PKO i długie sprawdzanie, jak daleko nazwisko znajduje się od początku kolejki. Osobne kolejki obowiązywały między innymi na Syrenę, Fiata 125p, Fiata 126p i Poloneza. Tempo zależało przede wszystkim od produkcji i dostaw. Według opisanych w materiale realiów oczekiwanie z czasem wydłużało się od kilku lat nawet do pięciu–siedmiu lat. Im dłużej trwało czekanie, tym większą wartość zyskiwało samo miejsce w kolejce. Obok oficjalnego systemu rozwijał się nieformalny obrót talonami i wcześniejszymi numerami, ponieważ przejęcie czyjegoś miejsca mogło oznaczać skrócenie oczekiwania o całe lata. A gdy wreszcie przychodził telegram z Polmozbytu, wybór samochodu był niewielki. Rocznik, kolor i wyposażenie zależały od aktualnej partii, a odmowa mogła oznaczać utratę wyczekiwanego miejsca. Po latach oczekiwania pozostawało odebrać kluczyki i wyjechać własnym samochodem z placu. Jak długo Wy albo ktoś z Waszej rodziny czekaliście na samochód w PRL? #prl #samochody #wspomnienia