قسمت 13 | هویت زیبایی‌شناختی: تلاش هنر برای حفظ ناهمانی

در این ویدیو یک بحث عمیق و کمتر شنیده‌شده از آدورنو را بررسی می‌کنم: این‌که هنر هم‌زمان هم مستقل است و هم حامل نیروهایی که آن را از درون فرسوده می‌کنند. از آدورنو شروع می‌کنیم: • هنر و آثار هنری فناپذیرند، نه فقط به‌خاطر وابستگی اجتماعی‌شان، بلکه حتی به‌خاطر خودآیینی‌شان؛ • در قلب هر فرم هنری، رگه‌ای از «بیگانگی» وجود دارد که علیه خودش عمل می‌کند؛ • و آزادی هنر زمانی اصیل است که شکست‌ها، رنج‌ها و تنش‌های واقعی را پنهان نکند. سپس به بنیامین می‌رسیم: «هیچ سندی از تمدن نیست که هم‌زمان سندی از بربریت نباشد.» این گزاره، تاریکی پنهان در پشت زیبایی را آشکار می‌کند. در ادامه، بحث را با نقد اجتماعی، تقسیم کار، فرم و محتوا، بحث refraction، خودنگهداری (sese conservare)، و حتی تحلیل دوبووار درباره‌ی «زن شدن» پیوند می‌زنیم: این‌که هویت‌ها چگونه شکل می‌گیرند، تحمیل می‌شوند و چگونه هنر می‌تواند در برابر این تحمیل مقاومت کند. . . . . #آدورنو #فلسفه_هنر #والتر_بنیامین #زیبایی_شناسی #فلسفه #موسیقی #فلسفه_هنر #فلسفه_موسیقی #فرم #محتوا #همانی #ناهمانی #مکتب_فرانکفورد #TheodorAdorno #Aesthetics #CriticalTheory #PhilosophyOfArt #ModernArt #Benjamin #SimoneDeBeauvoir #Identity #Refraction #فرم_و_محتوا #هنر #نظریه_انتقادی #بازنمایی #فمینیسم