เหงื่ออ้ายเพื่อวันสู่ขอ

[Intro – เสียงแคนช้า ๆ 10–15 วินาที] โอ้ละหนอ... โอ้ละหนอ... อยู่แดนไกล อ้ายยังคิดฮอด สาวท่าอุเทนอยู่ทุกคืนวัน เหงื่อที่ไหลจากกายอ้าย ทุกหยดนั้น... ก็เพื่อวันที่อ้ายสิกลับไปหาน้อง [Verse 1] ตะเว็นขึ้นอ้ายกะออกไปทำงาน แดดฮ้อนปานใด๋ อ้ายกะยังอดทน เหงื่อไหลเปียกเสื้อ ใจยังสู้ทุกหน เพราะมีใครบางคน รออ้ายอยู่ทางท่าอุเทน สองมืออ้ายหยาบจากงานหนัก แต่หัวใจยังฮักน้องคือเก่า เงินทุกบาทที่หา อ้ายเก็บไว้เบา ๆ เพื่อวันหนึ่งกลับบ้านเฮา ไปขอน้องมาเป็นคู่ชีวิต [Chorus] เหงื่ออ้ายทุกหยด อ้ายยอมหลั่งเพื่อวันสู่ขอ เก็บเงินทีละน้อย อ้ายบ่เคยท้อ เพราะหัวใจยังรอน้องอยู่ สาวท่าอุเทนเอ๋ย อดใจรออ้ายอีกจักหน่อยเด้อ วันใดอ้ายมีพอ สิกลับไปหาพ่อแม่เจ้า สิถือขันหมากไปหน้าบ้าน แล้วบอกต่อหน้าทุกคนว่า “อ้ายมาขอสาวคนนี้ ไปเป็นคู่ชีวิตของอ้ายเด้อ” [Instrumental – แคนและพิณ 10–15 วินาที] [Verse 2] ยามค่ำคนอื่นเขาได้พักกาย แต่อ้ายยังนับเงินที่เก็บเอาไว้ บางมื้อกินน้อย ของอยากได้กะบ่ซื้อใช้ เพราะความฝันของอ้าย คือได้กลับไปแต่งงานกับน้อง คิดฮอดน้ำโขงยามแลงบ้านเฮา คิดฮอดทางเก่า ๆ ที่เคยเดินนำกัน ยามอ้ายเมื่อยล้า กะเบิ่งรูปน้องทุกวัน เห็นรอยยิ้มแค่นั้น หัวใจอ้ายกะมีแรงสู้ต่อ [Chorus] เหงื่ออ้ายทุกหยด อ้ายยอมหลั่งเพื่อวันสู่ขอ เก็บเงินทีละน้อย อ้ายบ่เคยท้อ เพราะหัวใจยังรอน้องอยู่ สาวท่าอุเทนเอ๋ย อดใจรออ้ายอีกจักหน่อยเด้อ วันใดอ้ายมีพอ สิกลับไปหาพ่อแม่เจ้า สิถือขันหมากไปหน้าบ้าน แล้วบอกต่อหน้าทุกคนว่า “อ้ายมาขอสาวคนนี้ ไปเป็นคู่ชีวิตของอ้ายเด้อ” [Bridge – ช้าลง อารมณ์อบอุ่น] อ้ายบ่ได้ฝันอยากร่ำรวย บ่อยากมีเงินกองใหญ่ อ้ายอยากมีเพียงบ้านน้อย ๆ อยู่ใกล้น้ำโขงบ้านเฮา มีน้องอยู่ข้างกาย ตื่นเช้ามาเห็นหน้ากันทุกวัน แค่นั้น... กะพอแล้วสำหรับหัวใจอ้าย [Verse 3] หากวันหนึ่งเห็นอ้ายกลับเข้าหมู่บ้าน มืออาจหยาบ เสื้ออาจเก่ากว่าเดิม แต่อ้ายสิกลับมาพร้อมหัวใจที่ฮักน้องเพิ่มเติม พร้อมน้ำพักน้ำแรงที่เก็บไว้ เพื่อเริ่มชีวิตใหม่สองเฮา อ้ายสิยืนต่อหน้าพ่อแม่ของน้อง ยกมือไหว้แล้วเอ่ยคำจากหัวใจ ว่าอ้ายอาจบ่ร่ำรวย ไม่มีทองกองใหญ่ แต่สิฮักลูกสาวเพิ่นตลอดไป จนลมหายใจสุดท้าย [Final Chorus – ยกอารมณ์ขึ้นเล็กน้อย] เหงื่ออ้ายทุกหยด วันนี้กำลังพาอ้ายกลับบ้าน ทุกวันที่สู้งานหนักมานาน ก็เพื่อวันของสองเฮา สาวท่าอุเทนเอ๋ย รออ้ายอีกจักหน่อยเด้อ วันหนึ่งเสียงแคนสิลอย ต้อนรับอ้ายกลับบ้านเฮา อ้ายสิจับมือน้องไว้ ต่อหน้าพ่อแม่และญาติพี่น้อง แล้วบอกน้องเบา ๆ ว่า... “จากมื้อนี้ไป ให้อ้ายได้ดูแลน้อง จนแก่จนเฒ่าเด้อ” [Outro – เสียงแคนและพิณค่อย ๆ จาง] โอ้ละหนอ... สาวท่าอุเทนของอ้าย เหงื่อทุกหยดที่ไหล บ่เคยเสียเปล่า เพราะปลายทางของอ้าย คือริมโขงบ้านเฮา... และคือน้องผู้เดียว รออ้ายแนเด้อ... อ้ายสิกลับไปสู่ขอ