بنال ای دمبوره بیچاره من

آهنگ «بنال ای دنبوره» یکی از شناخته‌شده‌ترین ترانه‌های فولکلور هزاره است که با نام آبی میرزا (دلارام، دختر مالستانی) پیوند خورده است. این اثر با صدای دنبوره و دوبیتی‌های محلی، نماد غم غربت، فراق و درد مردم هزاره شناخته می‌شود. خلاصهٔ مفهوم آهنگ: در این ترانه، خواننده با دنبوره مانند یک همدم درد دل می‌کند و از آن می‌خواهد بنالد، زیرا دلش از رنج و جدایی لبریز است. دنبوره در اینجا فقط یک ساز نیست؛ بلکه صدای دل شکسته و زبان دردهای ناگفته است. شعر از خدا طلب رحمت و گشایش می‌کند و امید دارد که این رنج روزی پایان یابد. فضای آهنگ سرشار از دلتنگی، غربت، عشق و وفاداری به زادگاه است و به همین دلیل هنوز هم برای بسیاری از مردم هزاره اثری عاطفی و ماندگار به شمار می‌رود. دلیل محبوبیت این آهنگ این است که احساسات عمیق را با زبانی ساده و صمیمی بیان می‌کند. صدای دنبوره و اجرای آبی میرزا باعث شده این اثر برای بسیاری از شنوندگان یادآور خاطرات، مهاجرت، دوری از وطن و رنج‌های تاریخی مردم هزاره باشد. پژوهشگران موسیقی هزاره نیز از آن به عنوان یکی از آثار ماندگار موسیقی فولکلور هزاره یاد کرده‌اند