Cztery pory jednej ziemi

Utwór inspirowany powieścią „Chłopi” Władysława Stanisława Reymonta. Muzyczna opowieść o życiu mieszkańców Lipiec, podporządkowanym rytmowi ziemi, pracy i zmieniających się pór roku. W centrum tej historii są Maciej Boryna, Jagna, Antek i Hanka – ich miłość, konflikty, ambicje, obowiązki i decyzje, które splatają się z życiem całej wsi. To opowieść o przemijaniu, sile tradycji, walce o ziemię i o tym, że człowiek odchodzi, a ziemia i rytm natury trwają dalej. 🎵 Seria: Muzyka między książkami Antykwariat Stara Dobra Książka https://www.staradobraksiazka.pl #Chłopi #WładysławReymont #CzteryPoryJednejZiemi #MuzykaMiędzyKsiążkami #StaraDobraKsiążka TEKST PIOSENKI: W Lipcach budzi się dzień, nad polami płynie mgła. Każdy zna tutaj ziemię, każdy zna jej własny czas. Jesień niesie pracę, zimą milknie cały świat. Wiosną wraca nadzieja, latem dojrzewa złoty łan. A pośród ludzi serca mają własny rytm. Miłość, gniew i pragnienia rosną jak zboże pośród pól. Zmieniają się dni, zmieniają się pory. A ziemia zostaje, pamięta każdy krok. Jedna ziemia, cztery pory, jeden dom i tysiąc spraw. Jedna ziemia, cztery pory, każdy tutaj własny los ma. Wiosna, lato, jesień, zima. Koło życia dalej trwa. Jedna ziemia, cztery pory, a nad wszystkim ziemia trwa. Maciej Boryna zna wartość każdego pola. Ziemia jest dla niego więcej warta niż słowa. A Jagna młoda, piękna jak letni dzień. Patrzą na nią wszyscy, każdy widzi coś dla siebie. Boryna bierze ją za żonę, choć serce Jagny biegnie gdzie indziej. A Antek walczy z ojcem i z tym, czego nie potrafi zatrzymać. Jedna ziemia, cztery pory, jeden dom i tysiąc spraw. Jedna ziemia, cztery pory, każdy tutaj własny los ma. Wiosna, lato, jesień, zima. Koło życia dalej trwa. Jedna ziemia, cztery pory, a nad wszystkim ziemia trwa. Przychodzi gniew o las, wieś staje razem do walki. Boryna idzie z innymi bronić tego, co uważa za swoje. Wraca ciężko ranny, a czas zaczyna płynąć inaczej. Hanka staje się silniejsza, uczy się chronić dom i dzieci. Boryna słabnie, lecz ziemia wciąż go woła. Jakby ostatnią drogę miał przejść właśnie po niej. Bo człowiek odchodzi, a pole zostaje. Jedno pokolenie ustępuje drugiemu. Ziarno wraca do ziemi, a ziemia oddaje nowe życie. Jagna zostaje sama naprzeciw całej wsi. Ludzie, którzy wcześniej patrzyli, teraz pierwsi ją osądzają. W końcu wypędzają ją z Lipiec, jakby chcieli wyrzucić razem z nią własne pragnienia, własne winy i własny gniew. A pola pozostają. Wiatr znów porusza zboże. Nadchodzi kolejna pora i życie zaczyna następny krąg. Jedna ziemia, cztery pory, jeden dom i tysiąc spraw. Jedna ziemia, cztery pory, każdy tutaj własny los ma. Wiosna, lato, jesień, zima. Koło życia dalej trwa. Jedna ziemia, cztery pory, a nad wszystkim ziemia trwa. Jedna ziemia... cztery pory... Wiosna, lato... jesień, zima... Koło życia... dalej trwa... Jedna ziemia... jedna ziemia...