Sekcja zwłok Tutanchamona ujawniła, że nigdy nie był tym, za kogo go uważaliśmy

Sekcja zwłok Tutanchamona ujawniła, że nigdy nie był tym, za kogo go uważaliśmy Świat zna jego twarz z jednej rzeczy. Ze złotej maski, ponad dziesięć kilogramów niemal czystego kruszcu, którą Howard Carter wydobył spod bandaży w tysiąc dziewięćset dwudziestym piątym roku. Spokojny, młodzieńczy, wojowniczy owal. Ale maska nie jest twarzą. Pod nią leżało ciało osiemnastolatka, o którego śmierć podręczniki spierają się od stu lat. Cios w głowę zadany po ciemku. Wypadek na rydwanie. Gorączka. Wrodzona wada nosiona w kościach od urodzenia. Na stole tym razem: Tutanchamon, osiemnasta dynastia, ponad trzy tysiące lat od zgonu. Nie pytam, kto miał w tym interes. Otwieram protokół od kości, od tomografii i od badań genetycznych, i pytam o jedno. Co pokazuje ciało, gdy odsunąć złoto i legendę. Gdyby na Państwa stół trafił chłopiec bez żywej rany głowy, za to z obumarłą kością stopy i śladem pasożyta we krwi, co wpisaliby Państwo jako przyczynę zgonu? Proszę napisać w komentarzu. Gdyby ciało omawiane w tym materiale trafiło na stół sekcyjny w zeszły wtorek, protokół brzmiałby w zasadniczych punktach tak, jak tu przedstawiono. Współczesna medycyna sądowa bada dawne szczątki tymi samymi metodami co niedawne. Wnioski pozostają tymczasowe do czasu pojawienia się nowych dowodów. Materiały osób trzecich wykorzystano w ramach dozwolonego użytku, w celu komentarza i analizy krytycznej (fair use). #AktaSprzedWiekow #Tutanchamon #starożytnyegipt