Dlaczego Bucharin przegrał, mimo że miał rację

W czerwcu 1928 roku Nikołaj Bucharin powiedział Lwu Kamieniewowi, że Stalin nie ma stałych poglądów, że zmienia teorię pod to, kogo akurat chce zniszczyć, i że „wszystkich nas wymorduje”. Każde z tych zdań okazało się prawdą. A potem Bucharin wrócił do domu, napisał samokrytykę i czekał. Dziesięć lat. To nie jest film o procesie i o egzekucji. To film o latach dwudziestych — o czasie, kiedy wszystko dało się jeszcze rozstrzygnąć, i o pytaniu, jak można mieć rację we wszystkim i mimo to nie mieć żadnej możliwości działania. Bucharin miał rację co do gospodarki. Bronił NEP-u i mówił, że jeśli wsi pozwoli się bogacić, wieś zapłaci za przemysł. Ostrzegał, że przymusowa kolektywizacja obróci się przeciw władzy i że będzie głód. Głód przyszedł: w latach 1932–1933 zmarło, według dzisiejszych szacunków, od pięciu do siedmiu milionów ludzi. I miał rację co do Stalina. Opisał go dokładnie, na kilka lat przed wielkim terrorem. Przegrał z jednego powodu, który pokazujemy krok po kroku: między 1925 a 1928 rokiem własnymi rękami usunął z gry wszystkich, którzy mogliby kiedykolwiek stanąć po jego stronie. Kiedy przyszedł jego czas, nie było już do kogo się zwrócić. W filmie: spór o tempo industrializacji, sojusz ze Stalinem i rozbicie opozycji, prawdziwa treść „Listu do zjazdu” Lenina (i dlaczego słynne „ulubieniec partii” nie pochodzi z tego dokumentu), Paryż 1936 i emigracja, której nie wybrał, list wyuczony na pamięć przez Annę Łarinę i przeniesiony przez dwadzieścia lat łagrów, ława oskarżonych marca 1938 roku razem z Rykowem i Jagodą, oraz rozwiązanie Komunistycznej Partii Polski i śmierć niemal całego jej kierownictwa w Moskwie. Tam, gdzie coś wiemy tylko z późniejszych zeznań, mówimy to wprost. Tam, gdzie nie wiemy, mówimy i to. #Historia #ZSRR #NikolajBucharin #Stalinizm #WielkiTerror #Kolektywizacja #NEP #JózefStalin #LewTrocki #ProcesyMoskiewskie #KomunistycznaPartiaPolski #AnnaLarina #HistoriaXXWieku #Dokument #HistoriaPolski