एउटै छाया(Eutai Chhaya)| मोहन मुन | Nepali Emotional Song

एउटै छाया (Yeutai Chhaya) Lyrics By Mohan Moon कहिलेकाहीँ... परदेशी माटो सम्झनाले भिज्दा... तिमी बादलमाझ हुन्छौ, म आकाशलाई सोधिरहन्छु— किन छुटायौ हाम्रो एउटै छाया...? कलेज जाने ती गल्लीका याद, आज पनि आउँछन् झलझली। तिम्रै आँखाको गहिराइमा, देखेको थिएँ मायाको संसार। साना–साना ती सपनाभित्र, ठूलो माया सजाएका थियौँ। “छुट्दैनौँ है जिन्दगीभर...” भनी कसम खाएका थियौँ। तिम्रो हाँसोले मनको आँगन, हरेक बिहान फूलझैँ सजिन्थ्यो। तिमी हुँदा यो जिन्दगी पनि, आफ्नै जस्तो लाग्थ्यो। म उडेँ परदेशतिर, तिमी रोकियौ यतैतिर। कहाँ हरायो हाम्रो माया, किन छुट्यो एउटै छाया...? फोन र म्यासेजका ती मीठा कुरा, बुनेका थियौँ भोलिका सपना। ऋतुजस्तै बदलिँदै गए दिन, सपनाहरू सबै बने बिपना। म उडेँ परदेशतिर, तिमी रोकियौ यतैतिर। माया त उस्तै थियो नि, बस्... छुट्यो हाम्रो एउटै छाया। दोष कसलाई दिने र...? सायद भाग्यको लेखाइ यस्तै थियो। रोजेकै थियौँ नि एकअर्कालाई, निष्ठुरी समयले बिछोड रोज्यो। दूरीले बाटो मात्रै छुटाएन, हामी हिँडेको बाटो नै मोड्यो। सँगै हिँड्ने वाचा गरेका पाइला, समयले कहाँ–कहाँ पुर्‍यायो। तिमी आफ्नै संसारमा हरायौ, म आफ्नै पीडामा बाँचिरहेँ। भेट नभए पनि सम्झनाभित्र, हरेक दिन तिमीलाई भेटिरहेँ। आज पनि सुनसान रातमा, तिम्रो आवाज सुनिन्छ। आँखा चिम्लिँदा लाग्छ— तिमी यहीँ कतै छौ... दूरीले छुटाएको त्यो बाटो, मनले अझै खोजिरहन्छ। हराएको हाम्रो त्यो प्रेम, सम्झनाले जोडिरहन्छ। सायद हाम्रो कथा अधुरो भयो, तर माया कहिल्यै अधुरो भएन... म उडेँ परदेशतिर... तिमी रोकियौ यतैतिर... माया त उस्तै रह्यो, बस्... साथ छुट्यो जीवनभर। तिमी त्यतै... म यतै... सम्झनामा भेट भइरह्यो। हाम्रो प्रेम अधुरो भए पनि, मनभित्र सधैँ जीवित रह्यो। माया मरेन... साथ छुट्यो... सपना मरेन... बाटो छुट्यो... आ–आफ्नै संसार भयो, तर मनले अझै सोधिरहन्छ— कहाँ हरायो हाम्रो माया...? किन छुट्यो हाम्रो एउटै छाया...? कहिलेकाहीँ... परदेशी माटो सम्झनाले भिज्छ... तिमी बादलमाझ हुन्छौ... म आकाशलाई सोध्छु— किन छुटायौ... हाम्रो एउटै छाया...? (स्वर र संगीत सोनु एआई)