Wanda Rutkiewicz dała sobie półtora roku na sześć szczytów

Wanda Rutkiewicz w 1991 roku rozpisała na papierze program "Karawana do Marzeń": osiem brakujących ośmiotysięczników w rok albo półtora. Ten film jest o terminie, który wyznaczyła sobie sama, i o tym, dlaczego nigdy go nikomu nie wytłumaczyła. Inżynier elektronik po Politechnice Wrocławskiej, magister z wyróżnieniem, pracownica Instytutu Automatyki Systemów Energetycznych i warszawskiego Instytutu Maszyn Matematycznych. W góry weszła przez Rudawy Janowickie i kurs tatrzański na początku lat sześćdziesiątych. Szesnastego października 1978 stanęła na Evereście w wyprawie Karla Herrligkoffera, tego samego dnia, w którym konklawe wybrało Karola Wojtyłę. Dwudziestego trzeciego czerwca 1986 weszła na K2 bez dodatkowego tlenu, w tym samym sezonie, który dla trzynastu osób skończył się na tej górze. Jej metodą był rachunek: własny zespół, własne pieniądze, własne tempo. W 1982 doszła o kulach pod bazę K2 po złamaniu nogi. Kryterium miało dokumentację: zdjęcie rentgenowskie, wpis w karcie, podpis lekarza. Dziesięć lat później, na Kanczendzondze, ta sama osoba policzyła coś, czego sprawdzić się nie dało: kalendarz. Dwunastego maja 1992, powyżej ośmiu tysięcy dwustu metrów, Carlos Carsolio schodził ze szczytu i spotkał ją w śnieżnej niszy. Namawiał na wspólne zejście. Odmówiła i postanowiła czekać do świtu, bez namiotu i śpiwora — tylko worek biwakowy, bez jedzenia i bez paliwa. Rozmowa trwała około dziesięciu minut. Relacja Carsolia jest jedynym świadectwem tamtego wieczoru. Po tym spotkaniu nie widział jej nikt, a ciała nigdy nie odnaleziono. Warszawski sąd uznał ją za zmarłą w 1996 roku i wpisał datę trzynastego maja, godzinę dwudziestą czwartą. To data urzędowa, nie obserwacja. W filmie między innymi: 1975: kierowała polską wyprawą kobiecą, pierwsze w historii wejście na Gaszerbrum III, jedenastego sierpnia 1978: udział w wyprawie na Everest opłaciły cztery cudze źródła, w tym kredyt PKO na trzydzieści tysięcy złotych i bilet od LOT 1985: Nanga Parbat zespołem trzech kobiet, bez tragarzy wysokościowych, z Anną Czerwińską i Krystyną Palmowską 1986: film austriackiej telewizji ORF sfinansował jej miejsce we francuskiej ekspedycji na K2 1991: Cho Oyu i Annapurna w niecały miesiąc, potem komisja Polskiego Związku Alpinizmu bada wejście na Annapurnę i je uznaje 1991: to ona odnalazła na Kanczendzondze ciało Jožego Rozmana, zaginionego trzeciego maja, podczas słoweńskiej wyprawy Tone Škarji Prospekt "Karawany do Marzeń" z datą dziewiętnastego marca 1991 pokazano w 2011 roku na wystawie Muzeum Sportu i Turystyki Materiał opiera się na raportach wypraw, American Alpine Journal, relacji Carlosa Carsolia i publikacjach Gertrude Reinisch. Tam, gdzie źródeł nie ma, film mówi o tym wprost i niczego nie odtwarza. Music: • "Aphelion" by Scott Buckley — CC BY 4.0 — scottbuckley.com.au Images — attribution required (CC BY), via Wikimedia Commons / Openverse: • 2018 Zamek Chojnik 15 — Jacek Halicki (CC BY 3.0) • Andrzej Zawada grób — Lukasz2 (CC BY 3.0) • IMG_0146 — Sarah Skiold-Hanlin (BY 2.0) • Janusz Onyszkiewicz, IEIS conference «Russia a… — Jwh (CC BY-SA 3.0 lu) • Pope John Paul II in Texas — Steven Polunsky (CC BY 2.0) • Pope John Paul II smile — Unknown author (CC BY 3.0 pl) • Wojciech Wroz tomb Poznan Junikowo GrMOs2019 — MOs810 (CC BY 3.0)