ความเครียดกับน้ำหนัก: กลไกฮอร์โมนคอร์ติซอลและการสะสมไขมันหน้าท้อง

ความเครียดเรื้อรังส่งผลกระทบโดยตรงต่อน้ำหนักตัวและระบบเผาผลาญ ผ่านการหลั่งฮอร์โมนคอร์ติซอล (Cortisol) จากต่อมหมวกไต ซึ่งกระตุ้นปฏิกิริยา 'สู้หรือหนี' (Fight or Flight). ฮอร์โมนคอร์ติซอลที่สูงขึ้นจะไปกระตุ้นฮอร์โมนเกรลิน (Ghrelin) ที่ทำให้รู้สึกหิว และลดฮอร์โมนเลปติน (Leptin) ที่ทำให้รู้สึกอิ่ม ส่งผลให้เกิดพฤติกรรมกินตามอารมณ์ (Emotional Eating) และอยากอาหารหวาน มัน หรือพลังงานสูง. นอกจากนี้ คอร์ติซอลยังกระตุ้นให้ร่างกายสะสมไขมันบริเวณอวัยวะภายในและหน้าท้อง (Visceral Fat) รวมถึงสลายมวลกล้ามเนื้อจนทำให้ระบบเผาผลาญทำงานลดลง. การอดนอนหรือนอนหลับไม่เพียงพอยิ่งทำให้ระดับคอร์ติซอลพุ่งสูงและขัดขวางการลดน้ำหนัก. การจัดการความเครียดสามารถทำได้โดยการนอนหลับให้เพียงพอ 7–8 ชั่วโมง, ฝึกการหายใจลึกๆ และทำสมาธิ, รวมถึงออกกำลังกายอย่างเหมาะสมเพื่อฟื้นฟูสมดุลฮอร์โมน.