سرود پرستشی - صدای شبان

صدای شبان سال‌ها در جستجوی هر صدا گم شدم در پیچ و خم ماجرا هر که آمد، رهگذر بود و گذشت هیچ‌کس من را چو فرزندش نخواند تشنه بودم، تشنه‌تر از هر کویر خسته از تکرار این رویای دیر هر سرابی وعده بارانم فروخت آفتاب تشنگی جانم بسوخت ناگهان در خلوت خاموش من آشنایی خواند نام جان من گفت: «ای خسته، مترس از راه دور با منی، گم می‌شود هر راه دور» گفتم: «ای آواز پیدا در سکوت سال‌ها گم بوده‌ام در این هبوط» گفت: «من آن یار دیرین توام روشنی‌بخش شام سنگین توام» نام من را آن‌چنان آرام گفت تا غبار سال‌ها از جان برفت من صدایش را ز جان بشناختم خانه را در آشنایی یافتم از همان دم رنگ صحرا نو شد سنگ سخت زیر پا هموار شد هر کجا آوای او پیچیده است خاک خشک از فیض او روییده است فیض او چون بارش باران رسید بر کویر خسته‌ام ایمان دمید روح قدوسش چو باد صبح وزید هر چه تاریکی‌ست از جانم رمید در رگ خاموش من آواز ریخت بر دل ویران من پرواز ریخت راه اگر در چشم من گم‌گشته بود رد پای او چراغ جاده بود من گمان کردم که تنها مانده‌ از نگاه مهربانش جا مانده‌ام او ولی در هر فراز و پیچ راه خوانده بود نامم چو خورشید پگاه عیسی، ای شبان جان من ای پناه گریه پنهان من دست تو از مرگ جانم را خرید فیض تو بر خاک من فردا دمید روح خود را در دل من زنده دار تا نگردم باز در ظلمت دچار تا صدایت قبله راهم شود مهر تو آرامش جانم شود آخر این راه، آغوش تو است خانه‌ام آن‌جاست که نور تو است ‪@northlondoniranianchurchnl8396‬