Lebine ehl-î nezer çeşme-i heyvan dediler - Seyyid Nesimi

"Akıl yapay, kelâm hakiki; Kubbe-i Sadâ'da çınlayan gönül sesi." Lebine ehl-î nezer çeşme-i heyvan dediler, Gerçi uçmak hurusu cümle ana cân dediler. Seni bu hüsn-î cemâl, bu kemâl ile görüb Korktular Hâk demeğe, döndüler insan dediler. Suretin vesfini sordum ise her taifeden, Men'inin güzgüsünü suret-î Rahmân dediler. Sünbülün halı perişan, dediler, hal ehli, Allah-Allah, ne için, mişke perişan dediler? Bir kılın kıymetini her kime sordumsa, ana Genc-î Karun ile mülk-î Süleyman dediler. Düşmanın adını âşıklara sordum ki, nedir, İşiden cümle ne kâfir, ne müselmân dediler. Şek değil, kim yüzünü görmemiş anlar ki, senin Huriye benzedüben, Yusif-i Ken'an dediler. Leblerin vesline irmek bana müşkül görünür, Gerçi sordular anı, dil ile âsân dediler. Ağzın esrarına endişe kaçan vakîf ola Ki, ükûl ehli ana nükte-î pünhân dediler. Ey Nesîmî, dem-î İsâ değil ise nefesin, Nefesi doğrular ana ne için cân dediler?