นิราศปราสาทจอมพระ (กวีบรรเลง)

นิราศปราสาทจอมพระ (กวีบรรเลง) . ๐จามจุรี คลี่ใบ ให้เงาร่ม ทอดเงาห่ม ศิลา ดารดาษ ระเนนทับ นับวัน พันปีชาติ ที่ล้มพาด พิงพะเนิน เทินหินกอง ๐ตาลชะลูด แลผ่าน ลานหินล้วน แลเห็นถ้วน ล้วนเหล่า เป็นเผ่าผอง เคยพบเห็น การเข่นฆ่า น้ำตานอง การครอบครอง ล้มพราก และจากลา ๐จำหลักหิน บิ่นหัก เป็นหลักฐาน สืบพยาน ผ่านพ้น การค้นหา ประวัติศาสตร์ ชาติพันธุ์ อันเป็นมา ก่อนแต่อา-ณาจักร จะหักจม ๐พงศาวดาร ผ่านศิลา ทุกวาศอก ยังเล่าบอก วันคืน ที่ขื่นขม อาณาจักร แต่กาล บุราณบรม มาหักล่ม จมแตก แยกธานี ๐ในครึ้มเงา เถาวัลย์ ที่พันปก เคยเรื้อรก ปกลาน สถานที่ ในเถื่อนถ้ำ อาถรรพ์ นั้นเคยมี ทำเลดี เพาะปลูก ใบหยูกยา ๐โพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ปัดเป่าล้วน โรคภัย ให้รักษา อภิบาล ป่วยไข้ ในศาลา โดยบัญชา สุริยะ พระวรมัน ๐จตุรมุข บรรณาลัย ในสถาน อุบัติกาล ผ่านเวียน ที่เปลี่ยนผัน ผลัดแผ่นดิน สิ้นไป ในคืนวัน โคปุระนั้น ล้มปรัก ลงหักพัง ๐แม้นหินผา ศิลาหลัก ยังหักล่ม นครธม จมแยก แตกกระทั่ง หาเที่ยงแท้ อันใด ในจีรัง วัฏฏะยัง หมุนเวียน เปลี่ยนผันไป ๐ แล้วจัดเรียง บูรณะ ปฏิสังขรณ์ ประจงซ้อน ศิลา กลับมาใหม่ สถานสถูป สถิต ในจิตใจ ดำรงไว้ ในประจักษ์ หลักศิลา ๐เพื่อบอกเล่า เงารูป สถูปสถาน เพื่อบอกผ่าน การดำรง คงรักษา เพื่อสืบสาย รากเหง้า เราเป็นมา เพื่อเห็นค่า ความบากบั่น บรรพชน ..................................................... R-non..