دارو نیست؛ پولش هم نیست! بیمار در ایران چه می‌کند؟

این قصهٔ بیمارانی است که بیماری‌شان سر جایش مانده، اما دارویشان یا پیدا نمی‌شود یا دیگر توان خریدنش را ندارند. بر اساس یک گزارش میدانی، قیمت برخی داروها طی یک سال به دو تا نزدیک پنج برابر قیمت سال گذشته رسیده و سهمی که بیمار باید از جیب خود بپردازد، به مرز ۸۰ درصد رسیده است. نتیجه، انتخاب‌هایی دردناک است: دارو یا اجاره؟ انسولین مادر یا شیرخشک بچه؟ آزمایش یا خرید غذا؟ کم‌کردن یا قطع خودسرانهٔ دارو خطرناک است؛ اما وقتی دارو نیست و پولش هم نیست، بیمار چه می‌کند؟ برای پیدا کردن کدام دارو یا دریافت کدام درمان به مشکل خورده‌اید؟ دارو پیدا نشد؟ قیمتش چند برابر شد؟ بیمه هزینه‌اش را نپرداخت؟ این وضعیت چه انتخاب اجباری‌ای به شما تحمیل کرد؟