9 Prawdziwych Historii Grozy z Małych Miasteczek “Wszyscy Się Uśmiechali Ale Nikt Nie Był Normalny”

Dziewięć prawdziwych relacji z małych polskich miasteczek, gdzie najbardziej uprzejmy człowiek w okolicy okazywał się tym, którego należało się bać. Właściciel sklepu żelaznego z Krasnegostawu, któremu nowy mistrz od napraw radioodbiorników mówi każdemu klientowi: „Proszę przyjść za trzy dni”. Kobieta z Rzeszowa, która w starym domu w Zagórzu znajduje za ścianą szafy rzeczy rodziny zaginionej w 1969 roku i pismo własnego ojca. Dwóch nastolatków z Koła, którzy wymykają się nocą do parku, nie wiedząc, że ktoś czeka tam od godziny. Konserwator na nocnej zmianie pod Wałbrzychem, który co noc o 23:00 słyszy pod halą stukanie górników. Student weterynarii w Puszczy Augustowskiej, który znajduje w lesie zwierzęta ułożone w idealne figury. Dwaj pracownicy elektrowni w Kleszczowie, nad których kanapą ktoś od miesięcy przewiercał sufit. Małżeństwo z Kartuz, któremu w nocy ktoś odnosi obrożę zaginionego psa. Fotograf w Giżycku, w którego oknie naprzeciwko co noc o 2:14 rozsuwają się zasłony. I pielęgniarka z Nowego Targu, która słyszy pod podłogą kroki odpowiadające na jej własne. Dziewięć historii, jeden wspólny mianownik: nikt z nich nie spotkał potwora pod drzwiami — każdy sam otworzył je komuś, komu miał wszelkie powody ufać. #małemiasteczka #hororyprawdziwe #truehorror #polskaprowincja #zaginioneakta Źródła Susan Sontag, O fotografii (1977). Leonard J. Pełka, Polska demonologia ludowa (1987). Gavin de Becker, Dar strachu: sygnały przetrwania, które chronią nas przed przemocą (1997). Filip Springer, Miedzianka. Historia znikania (2011). Ranga Otto, Der Doppelgänger. Eine psychoanalytische Studie (1925).