HEERLEN 1965: DE TOESPRAAK DIE HET EINDE VAN DE MIJNEN AANKONDIGDE

Op 17 december 1965 stond minister Joop den Uyl in de volle Stadsschouwburg van Heerlen en kondigde aan dat alle Limburgse mijnen binnen 10 jaar dicht zouden gaan. Op dat moment werkten er ongeveer 45.000 mensen in de mijnen, en negen jaar later kwam de allerlaatste kolenwagen naar boven. Op de Ondergrondse Vakschool leerden jongens van 14 nog dat kolen altijd nodig zouden zijn. We volgen drie van die jongens, van de schoolbanken tot ver na de sluiting. Je ziet hoe olie en het gas van Slochteren de Limburgse steenkool inhaalden en waarom de staat bijna een half miljoen gulden per dag betaalde om de mijnen open te houden. Daarna de toespraak zelf: wie er op de voorste rijen zat, welke ene voorwaarde Den Uyl stelde en waarom de zaal na afloop applaudisseerde. Het verhaal gaat verder met de mijnen die een voor een sloten, van de Staatsmijn Maurits in Geleen tot de Oranje-Nassau I in Heerlen op oudejaarsdag 1974, en met de DAF-fabriek in Born die het werk moest vervangen. Tot slot zie je wat er overbleef van de mijnstreek: de rijksdiensten die naar Heerlen kwamen, de schachtbok die nu een museum is, een steenberg met een tweede leven, en een plek in Born waar vandaag iets heel anders gebouwd wordt. En helemaal aan het eind hoor je wat Heerlen vandaag weer uit diezelfde mijnen omhoog haalt, en waarom huizen in Landgraaf scheuren. 00:00 Heerlen, december 1965 01:35 Kolen hebben ze altijd nodig: de mijnstreek vóór de toespraak 04:05 Olie, gas en een half miljoen gulden per dag 06:30 De toespraak in de Stadsschouwburg 09:45 Waarom de zaal applaudisseerde 12:40 Maurits als eerste: de mijnen sluiten één voor één 14:50 De DAF-fabriek in Born en een berg van steen 17:00 Oudejaarsdag 1974: de laatste kolenwagen 18:30 Wat er van de mijnwerkers werd 21:00 Wat de mijnen achterlieten en wat er nog uit de diepte komt #Limburg #mijnstreek #geschiedenis