การจากลาไม่ใช่ความผิดของใคร

[Intro] (กีตาร์โปร่งบรรเลงช้า ๆ เสียงขลุ่ยแผ่วเบา) คนบางคนผ่านมา…เพียงชั่วเวลา แต่ฝากบางสิ่งไว้ในหัวใจ คนบางคนอยู่กันมาตั้งนานเท่าไร สุดท้ายก็ต้องแยกย้าย…ไปตามทาง [Verse 1] เราเคยสงสัยกันบ้างไหม ทำไมคนนี้จึงเข้ามา ทำไมคนที่รักและศรัทธา วันหนึ่งจึงต้องลาจากกัน ใครบางคนเข้ามาสอนให้รู้ ใครบางคนทำให้เราเข้าใจ บางคนทำให้เห็นทุกข์ในใจ บางคนทำให้เราได้เรียนรู้การปล่อยวาง [Pre-Chorus] เมื่อเหตุพร้อม…เราจึงได้พบกัน เมื่อเหตุเปลี่ยนผัน…ก็ต้องเปลี่ยนไป ไม่มีใครสั่งให้ทุกอย่างเป็นดังใจ นี่คือความจริง…ที่เราต้องเรียนรู้ [Chorus] เราเจอกัน…เพราะเหตุปัจจัย ไม่ใช่เพราะใคร…เป็นเจ้าของใคร มีวาสนา…ไม่ได้แปลว่าต้องอยู่ด้วยกันตลอดไป แค่ครั้งหนึ่งเราได้พบกัน ก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์ของเหตุและปัจจัย เมื่อถึงวันที่ต้องแยกทาง อย่าทุกข์เพราะใจยังอยากให้เหมือนเดิม รักได้…โดยไม่ต้องครอบครองเพิ่มเติม พบกัน…จากกัน…เรียนรู้มันตามความเป็นจริง [Verse 2] เราอยากให้เขาเป็นอย่างที่หวัง อยากเหนี่ยวรั้งวันที่สวยงาม ยิ่งกลัวสูญเสีย ยิ่งเกิดคำถาม ทำไมทุกอย่างไม่เป็นเหมือนเคย ลองกลับมาดูใจของเรา เมื่อความเหงาเข้ามาครอบงำ ความคิดถึงก็เป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นตามเหตุ ความเสียใจก็เกิดขึ้น…แล้วเปลี่ยนไป [Pre-Chorus 2] ความสัมพันธ์…ก็เป็นธรรมชาติ มีเกิดขึ้น…ตั้งอยู่…แล้วแปรผัน ไม่มีใครรักษาทุกอย่างไว้ได้ดังใจฝัน เมื่อเห็นความจริงเช่นนั้น…ใจจึงค่อยคลาย [Chorus] เราเจอกัน…เพราะเหตุปัจจัย ไม่ใช่เพราะใคร…เป็นเจ้าของใคร มีวาสนา…ไม่ได้แปลว่าต้องอยู่ด้วยกันตลอดไป แค่ครั้งหนึ่งเราได้พบกัน ก็เป็นเรื่องมหัศจรรย์ของเหตุและปัจจัย เมื่อถึงวันที่ต้องแยกทาง อย่าทุกข์เพราะใจยังอยากให้เหมือนเดิม รักได้…โดยไม่ต้องครอบครองเพิ่มเติม พบกัน…จากกัน…เรียนรู้มันตามความเป็นจริง [Bridge] (ดนตรีเบาลง เหลือเพียงเปียโนและกีตาร์) ไม่ต้องผลักไสคนที่เดินจาก ไม่ต้องไขว่คว้าคนที่ห่างหาย ถ้ายังมีเหตุให้พบกันอีกครั้งเมื่อใด ก็ค่อยเรียนรู้กันไป…ตามเหตุที่มี วันนี้เขาอยู่…ก็รู้ว่าเขาอยู่ วันนี้เขาไป…ก็รู้ว่าเขาไป ไม่ต้องสร้างเรื่องราวซ้ำเติมหัวใจ แค่รู้ทันความยึดไว้…ในใจของเรา [Final Chorus] เราเจอกัน…เพราะเหตุปัจจัย เมื่อเหตุเปลี่ยนไป…ก็เปลี่ยนตามกัน ไม่มีสิ่งใดเป็นของเราอย่างแท้จริงนิรันดร์ แม้ความรักที่ผูกพัน…ก็ไม่พ้นความเปลี่ยนแปลง ขอบคุณทุกคนที่เคยผ่านมา ขอบคุณเวลาที่เราได้เรียนรู้ ใครจะอยู่หรือไป…ก็ให้เป็นไปตามเหตุที่มีอยู่ ส่วนใจที่เคยยึดอยู่…เราจะเรียนรู้ให้ปล่อยวาง [Outro] (เสียงขลุ่ยค่อย ๆ ลอยห่างไป) การพบกัน…ไม่ใช่เพื่อครอบครอง การจากลา…ไม่ใช่ความผิดของใคร เมื่อเหตุพร้อม…เราจึงได้พบกัน เมื่อเหตุเปลี่ยนไป…เราก็เรียนรู้ที่จะปล่อยวาง พบกัน…ก็รู้ จากกัน…ก็รู้ แล้วกลับมา…รู้ใจตัวเอง