KAMI91 - NIE BĘDĘ JAK ON (Official Video)

Klucz, który o drugiej w nocy nie trafia w zamek. Mama gasi światło, a dzieci udają, że śpią. „Skąd siniaki?” – „Spadłem z łóżka.” NIE BĘDĘ JAK ON to numer dla wszystkich, którzy dorastali w takim domu – i przysięgli sobie, że to się skończy na nich. O wstydzie, o lustrze, w którym widzisz jego oczy, o terapii i o najcichszej zemście na świecie: kiedy twoje dziecko biegnie do drzwi i krzyczy „Tata!”. 🎧 Napisz w komentarzu jedno słowo, które chciałbyś/chciałabyś powiedzieć sobie z dzieciństwa. 👇 🆘 Jeśli w Twoim domu jest przemoc albo picie – nie jesteś sam/sama i to nie Twoja wina: • 800 120 002 – Niebieska Linia (pomoc dla osób doznających przemocy w rodzinie, bezpłatnie) • 116 111 – Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (całą dobę) • 116 123 – Kryzysowy Telefon Zaufania dla dorosłych • W sytuacji zagrożenia: 112 🔔 Subskrybuj KAMI91 – polski rap z przekazem. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ 📝 TEKST ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ [Intro] Klucz w drzwiach... druga w nocy. Znowu ten sam dźwięk. [Zwrotka 1] Znam ten dźwięk na pamięć – klucz, co nie trafia w zamek, mama gasi światło, a my z bratem udajemy, że śpimy razem. Miałem dziesięć lat, a już umiałem czytać kroki – po tym, jak stawiał buty, wiedziałem, czy będą krzyki. Rano trzeźwy, mówi cicho: „Synu, to już ostatni raz” – wierzyłem mu do dwunastu, potem przestałem liczyć razy. Sąsiedzi wszystko słyszeli, ale nikt nie zapukał, w szkole pani pyta: „Skąd siniaki?” – a ja: „Spadłem z łóżka”. Mama w pracy na dwie zmiany, żeby było na rachunki, a on przepijał wypłatę i dawał nam wykłady o szacunku. Przy rodzinie uśmiech – bo przecież „co ludzie powiedzą”, a dzieci w takich domach milczą głośniej, niż krzyczą. [Refren] Nie będę jak on! – mam jego oczy, jego twarz, nie będę jak on! – choć to w genach, choć to w nas. Nie będę jak on – przysięgam na mamy łzy: moje dziecko nie pozna, jak klucz nie trafia do drzwi. [Zwrotka 2] Szesnaście lat – pierwsza flaszka z chłopakami za garażem, pierwszy raz poczułem ciszę – i znam tę ciszę z jego twarzy. Dwadzieścia lat – w kłótni dłoń sama zaciska się w pięść, w lustrze widzę jego oczy – więc wychodzę na deszcz. Poszedłem na terapię – wstyd mi było jak nigdy, ale lepiej wstyd u obcego niż strach w oczach mojej rodziny. Trzy litery na kartce wszystko mi wyjaśniły: że nie jestem zepsuty – tylko za szybko musiałem być silny. Ojciec dziś jest stary, sam, w tej samej kuchni co wtedy, dzwoni czasem w święta – a ja nie wiem: odebrać czy nie? Nie musisz mu wybaczać, żeby przestać go nosić w sobie – zostawiłem go w tamtej kuchni. Dalej idę po swojemu. [Bridge] Mój syn ma dziś pięć lat, śpi spokojnie w swoim łóżku, nie zna dźwięku klucza w zamku, nie zna strachu po cichutku. Kiedy wracam, biegnie do drzwi i krzyczy: „Tata!” – to jest moja zemsta. Najcichsza na świecie. I najlepsza. [Refren końcowy] Nie jestem jak on! – mam jego oczy, jego twarz, nie jestem jak on! – to się kończy tu, na nas. Nie jestem jak on – przysięgam na mamy łzy: mój syn nigdy nie pozna, jak klucz nie trafia do drzwi. ━━━━━━━━━━━━━━━━━━ Muzyka i wokal: utworzone z pomocą AI (Suno). Tekst i koncepcja: KAMI91. Klipy wideo: Pexels (darmowa licencja). Grafiki: AI. #polskirap #hiphop #KAMI91 #rap #DDA #niebędęjakon #rapzprzekazem