Opowieści znad BIEBRZY Bobra Wielka

Bobra Wielka (pow. sokólski, gm. Nowy Dwór). Jedno z najwspanialszych, najpiękniejszych i najbardziej nasyconych historią założeń dworsko-parkowych z roku na rok traci swój urok i niepowtarzalność. Wybudowany w Bobrze Wielkiej dwór (1818) został przeniesiony w 1986 roku do białostockiego skansenu i stanowi tam wielką atrakcję. W Bobrze pozostało kilka budynków folwarcznych, park dworski (niszczejący), młyn wodny (pozostawiony sam sobie) i niegdysiejszy staw młyński, który ostatnio wybetonowano tworząc zalew, a urokliwy drewniany most spinający dwa brzegi mającej tu niedaleko swe źródła Biebrzy zastąpiono mościszczem żelbetonowym. Nie ma też sławnego "Świętego Wiązu", o którym pisała w okresie międzywojennym Wanda Miłaszewska, czy "Żmijowego Oka" małego i bardzo głębokiego jeziorka. Siedziba dworska w Bobrze Wielkiej funkcjonowała od XVI wieku do II wojny światowej, po której urządzono tu PGR. Właścicielami majątku byli m.in. Syruciowe, Hromykowie, Andrzejkowiczowie, czy ostatnio do 1939 roku Tomaszewscy a zatem rody wielce zasłużone. Bywali najwybitniejsi luminarze nauki i kultury: Tadeusz Korzon, Wanda Miłaszewska, Jan Bułhak, Ignacy Paderewski czy Jan Stanisławski. Byłem tam dzisiaj i zamieszczam kilka zdjęć, które potwierdzają degradację tego wspaniałego zabytku. Jeszcze kilka lat temu było dużo lepiej."