|| सत्पुरुष ओळखावा ||

सत्पुरुष ओळखावा #marathi #marathisong #marathiabhang हरिगीतेतील सत्पुरुष-गुणांवर आधारित मराठी अभंग [Intro – मंद वीणा, बासरी, टाळ] स्वामिनारायण हरी... स्वामिनारायण हरी... हरी... हरी... [ध्रुवपद] सत्पुरुष ओळखावा, गुण त्याचे पाहावे । वेष-वाणीवर न भुलावे, आचरण पाहावे ॥ दया, क्षमा ज्याच्या मनी, समता ज्याच्या अंतरी । धर्म-ज्ञान-वैराग्य-भक्ती, अखंड वसे श्रीहरी ॥ सत्पुरुष ओळखावा... गुण त्याचे पाहावे ॥ [अभंग १] दया ज्याच्या अंतरी, क्षमा ज्याच्या मनी । सुख पाहे सर्वांचे, आपुल्यापरी जनी ॥ परगुण तो पाहतो, दोष नाही शोधीत । निंदा नाही मुखामध्ये, प्रेम वसे चित्तात ॥ [ध्रुवपद] सत्पुरुष ओळखावा, गुण त्याचे पाहावे । वेष-वाणीवर न भुलावे, आचरण पाहावे ॥ [अभंग २] राग नाही, द्वेष नाही, ईर्ष्या नाही मनी । वैर कुणाशी ना धरी, आपुले सर्व जनी ॥ मान नको, सन्मान नको, मोठेपणाचा भाव । नम्रपणे तो चालतो, मुखी हरीचे नाव ॥ [अभंग ३] काम-क्रोध अन् लोभावर, विजय ज्याने केला । इंद्रियांच्या वेगालाही, संयमाचा मेळा ॥ अहंता ना ममता, दंभाचा ना लेश । सरळ निर्मळ अंतरी, नाही कपट-द्वेष ॥ [अभंग ४] सत्य बोले, गोड बोले, बोले तेवढेच । वाणीने ना दुखवी कुणा, हित पाहे सर्वांचे ॥ सुख आले, दुःख आले, समभावाने साही । धीर कधी ना सोडतो, हरी विसरत नाही ॥ [Interlude – बासरी, वीणा, मंद टाळ-मृदंग] हरी... हरी... स्वामिनारायण हरी... [अभंग ५] अपेक्षा ना अंतरी, स्वतःस काही न मागे । परहितासाठी जीवन, सेवेमध्ये जागे ॥ संतोषाची शाल पांघरी, तृष्णा नाही ठायी । जे मिळाले हरिकृपेने, समाधान त्यातही ॥ [अभंग ६] शास्त्र त्याचे सोबती, श्रद्धा त्याची वाट । स्वधर्मामध्ये दृढ राहे, संकट येवो दाट ॥ व्यसन नाही जीवनात, आहारातही नेम । संयम त्याचा अलंकार, हृदयी हरिप्रेम ॥ [अभंग ७] आपुली स्तुती ना करी, परनिंदा ना वाणी । सर्वांना सन्मान देई, नम्रता त्याच्या मनी ॥ आत्मनिष्ठा दृढ ज्याची, विवेक ज्याचा दीप । जगामध्ये राहूनही, विषयांपासून अलिप्त ॥ [Build – टाळ-मृदंग किंचित वाढवा] धर्म त्याचा पाया असे, ज्ञान नयनी वसे । वैराग्य हृदयी जागे, भक्ती श्वासांत असे ॥ उठता-बसता कार्य सारे, हरीसाठी करी । क्षण एकही जाऊ न देई, विसरून श्रीहरी ॥ [मुख्य संदेश – स्वर थोडा शांत] चमत्कार ना पाहावा, बाह्य रूप ना पाहावे । सत्पुरुष ओळखताना, त्याचे जीवन पाहावे ॥ ज्याच्या संगती धर्म वाढे, ज्ञान उजळे मनी । विषयांची आस ओसरे, भक्ती वाढे दिनोदिनी ॥ ज्याच्या संगती अहं झडे, मन निर्मळ होतसे । भगवंतावरी प्रेम वाढे, तो सत्पुरुष जाण असे ॥ [Final Chorus – समूहगायन] सत्पुरुष ओळखावा! गुण त्याचे पाहावे! वेष-वाणीवर न भुलावे, आचरण पाहावे! दया! क्षमा! निर्मानी! समता ज्याच्या अंतरी! धर्म-ज्ञान-वैराग्य-भक्ती, अखंड वसे श्रीहरी! सत्पुरुष ओळखावा... गुण त्याचे पाहावे... [Outro – मंद होत जाणारे टाळ, वीणा आणि बासरी] नको आम्हा धन-दौलत, नको मान संसाराचा । संग लाभो सत्पुरुषाचा, मार्ग सापडे हरिचा ॥ सत्पुरुषाच्या संगतीने, एकच घडो जीवनात । हरी वसावा हृदयामध्ये, हृदय वसावे हरीत ॥ स्वामिनारायण हरी... स्वामिनारायण हरी... हरी... हरी... ॥ स्वामिनारायण हरी ॥