Ona zmienia wszystko -

Zwrotka 1 Nauczyłaś mnie czegoś, czego nie da się nazwać, Czego nie zrozumie ten, kto kocha tylko zdjęcia. Bo miłość nie rodzi się w słowach „dzień dobry”, Ani w pocałunkach, które gasną z pierwszym deszczem. To coś, co koi, niesie, trzyma mnie przy życiu, Jak cichy oddech, który wraca, gdy jest źle. To bycie domem dla zmęczonej duszy, schronieniem, które nie pyta: „A co ja z tego mam?” Refren Bo kiedy miłość jest prawdziwa — ona zmienia wszystko. Nie musi krzyczeć, żeby zostać blisko. Wystarczy spojrzenie, które zna mój lęk, i dłonie, które trzymają, gdy świat pęka w pół. Miłość do kobiety to być jej światłem w mroku, tym spokojem, który mówi: „Już jesteś w domu.” Bo kiedy miłość jest prawdziwa — ona zmienia wszystko. Zwrotka 2 To troska o marzenia, gdy ona w nie nie wierzy, i głos, który prowadzi, kiedy noc jest zbyt długa. To uścisk, który ratuje, gdy życie się zacina, i obecność, która mówi więcej niż słowa. To patrzeć na nią bez osądu, widzieć ją naprawdę — od środka, aż po strach. I zostać, nawet gdy łatwiej byłoby odejść, bo serce wie, że „to tutaj” jest jej cały świat. Refren Bo kiedy miłość jest prawdziwa — ona zmienia wszystko. Nie musi krzyczeć, żeby zostać blisko. Wystarczy spojrzenie, które zna mój lęk, i dłonie, które trzymają, gdy świat pęka w pół. Miłość do kobiety to być jej światłem w mroku, tym spokojem, który mówi: „Już jesteś w domu.” Bo kiedy miłość jest prawdziwa — ona zmienia wszystko. Bridge I jeśli mam być Twoim oddechem, tym cichym „jestem”, gdy brakuje tchu — to zostanę, bo miłość nie potrzebuje krzyku, żeby być największą z prawd. Refren – wersja końcowa Bo kiedy miłość jest prawdziwa — ona zmienia wszystko. Nie musi krzyczeć, żeby zostać blisko. Wystarczy spojrzenie, które zna mój lęk, i dłonie, które trzymają, gdy świat pęka w pół. Miłość do kobiety to być jej światłem w mroku… A ja chcę nim być — na zawsze.