De Carnavalsmicroebe - Niels & Gil

Ver as ge wiltj mee zingen: Ik em de carnavalsmicroebe Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed ’t leit oon de stad woor dak ben geboeren Niet oon te doeng zoi den doktoer Van kinsj af oon deer de microeb gebeiten Me groeite oeigen nor de prinsjen oitgekeiken Langst de kant van ’t stroot, ‘k stond atoid paroot As de smokkel nor ’t volk werd gesmeten Van groeite mert nor 't stausjeploin Mor noeit in regelrechte loin Grat giejn besef nemiejr van toid En aal men moten kwoit Mor da kaan giejne kwood Op ’t fiejst van d’oeverdood Ik em de carnavalsmicroebe Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed ’t leit oon de stad woor dak ben geboeren Niet oon te doeng zoi den doktoer Ik em de carnavalsmicroebe Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed ’t leit oon de stad woor dak ben geboeren Niet oon te doeng zoi den doktoer Kzen ier mè René Droi, vier pintj’n om een ier of twieje Midden van’nacht, in een broin café Van kinsj af oon, ben’k ier men ert verloeren Vezozje rond men oeiren Valeiven meigen stoon as prinsj, speltj in men staatste droeimen Van groeite mert nor 't stausjeploin Mor noeit in regelrechte loin Grat giejn besef nemiejr van toid En aal men moten kwoit Mor da kaan giejne kwood Op ’t fiejst van d’oeverdood Ik em de carnavalsmicroebe Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed ’t leit oon de stad woor dak ben geboeren Niet oon te doeng zoi den doktoer Ik em de carnavalsmicroebe Das een bistjen, ’t kriebelt deer men bloed ’t leit oon de stad woor dak ben geboeren Niet oon te doeng zoi den doktoer Midden van ‘nacht, in een broin café As kleine kadee mor ik zong al mee Met de liekes van de prinsjen op staminee Me zekerhèd geboeren in de juste stee Ier in men sjieke stee, oh oh oh Ier in men sjieke stee