ጥያቄ ለኡስታዝ አህመድ አደም ተወሱልን ለምን ሽርክ አይደለም አሉ?

ኡስታዙ ምን አሉ፦ “እነዚህ ከአላህ ውጭ ያሉ፣ ሰዎች ያቃርቡናል የሚሏቸው አካላት ማንም ይሁኑ ማን፣ በራሳቸው ጊዜ የማድረግ አቅም አላቸው ብሎ ማመኑ፣ ሽርክ ነው፣ ኩፍር ነው፣ ከእስልምና ያስወጣል። ነገር ግን ወደ አላህ ለመድረስ ሰበብ ብቻ ናቸው፣ እነሱ ግን ማቅረብ አይችሉም፣ ብሎ ማመኑ የሽርክ መንገድ ነው እንጅ ሽርክ ግን አይደለም።” ይህም ማለት “ሷሊሖችን እንደ መቃረቢያ አድርጎ መጠቀም ሽርክ አይደለም። ሽርክ የሚሆነው እነሱ ራሳቸው ወደአላህ የማቅረብ ችሎታ አላቸው ብሎ ማመን ነው።” ነው። የማቃረብ ችሎታ አላቸው ብለን ባናምንም እንኳ እንድሁ ሰበብ ይሆኑናል ብለን እነሱን መለመን ሽርክ አይሆንም? ነገር ግን እኔ ሁለት ጥያቄዎች አሉኝ። እዚህ ጋ ሁለት ነጥቦችን ማወቅ አለብን። 1ኛ፦ ይጠቅማሉ ብለው አሰቡም አላሰቡም የሞቱ ሰዎችን መጣራት ወይም መለመኑ ብቻ ሽርክ ነው። ምክንያቱም ዱዓዕ ዒባዳ ነው። እነዚህ ሰዎች ደግሞ ለአላህ ብቻ የሚገባውን ነገር አሳልፈው ለፍጡር ሰጥተዋል። 2ኛ፦ በነሱና በአላህ መካከል ሌላ አማላጅ ማስገባታቸው ራሱ ሽርክ ነው። 3ኛ፦ አይጠቅሙም ብለው ቢያስቡ ለምን ይጠይቋቸዋል? አይጠይቋቸውም ነበር፣ በነሱም ተወሱል አያደርጉም ነበር፣ ነገር ግን ይጠቅማሉ ብለው ስላሰቡ እና ይጠቅማሉ ብለው ስላመኑ ነው። እስኪ ይሄን ጥያቄ ለእሳቸው በማቅረብ ሀሳባቸውን ግልጽ እንዲያደርጉልን ተባበሩን፣ ጀዛኩሙሏሁ ኸይር። ይሄን ጥያቄ ባደባባይ መጠየቅ አልነበረብኝም ነበር፣ ነገር ግን ተሳስተው ከሆነ፣ ሀሳባቸውን ባደባባይ ግልጽ ቢያደርጉና ተውበት ቢያደርጉ ለእሳቸውም ጥሩ ነው፣ ለአድማጩም ትምህርት ይሆናል። አስበውበትም ከሆነ ያስረዱን። ይሄ ተግባራቸው ሽርክ ለመሆኑ ማስረጃው ግን ቁርአንና የመካ ሙሽሪኮች ናቸው። የመካ ሙሽሪኮችም ጣዖቶቻቸው ራሳቸውን ችለው ወደአላህ ያቃርቡናል፣ እንድሁም የመፍጠር ወይም የመጥቀም ችሎታ አላቸው ብለው አያምኑም ነበር። እንደዚሁም ሆኖ ግን አላህ (ሱ.ወ.) ሙሽሪኮች ብሏቸዋል። እንዲህ ይላል አሏህ፦ أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلْخَالِصُ ۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ مِن دُونِهِۦٓ أَوْلِيَآءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلْفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِى مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهْدِى مَنْ هُوَ كَـٰذِبٌۭ كَفَّارٌۭ ٣ “ንቁ፣ ለአላህ የሚገባው ጥርት ያለ፣ ምንም ሽርክ ያልተቀላቀለበት ልባዊ አምልኮ ነው። (አለዛ ተቀባይነት የለውም።) እነዚያም ከእርሱ ሌላ (ጣዖታትን) ረዳቶች የያዙት «ወደ አላህ እንዲያቀርቡን ብቻ እንጅ ለሌላ አንገዛቸውም» (ይላሉ)፡፡ አላህ እነርሱ በሚለያዩበት ነገር ላይ ፍርድ ይሰጣል፡፡ አላህ ውሸታምና ከሓዲ የኾነን ሰው ትክክለኛውን መንገድ አይመራውም፡፡” (ሱረቱ-ዝዘመር 39:3) https://amharicquran.com/39-az-zumar/ Indeed, sincere devotion is due to Allah alone. As for those who take others as guardians besides Him, [saying], “We only worship them so that they may bring us closer to Allah.” Allah will judge between them concerning that over which they differ. Allah does not guide anyone who is a liar and a persistent disbeliever. https://amharicquran.com/39-az-zumar/ 2. ዱዓ (ልመና) ራሱ አምልኮ ነው — አምልኮን ለሌላ መስጠት ሽርክ ነው ነቢዩ ሙሐመድ (ሰ.ዐ.ወ) እንዲህ ብለዋል፡ “ዱዓ (ልመና) አምልኮ ነው።” (ቲርሚዚ፡ ሰሒሕ) ማስረጃው፡ ቅዱስን ወይም ሸይኽን "አማልደኝ" ወይም "አግዘኝ" ብሎ መጥራት ዱዓ ነው፤ ዱዓ ደግሞ አምልኮ ነው። አምልኮን (ዱዓን) ከአላህ ውጭ ላለ ማንኛውም ፍጡር (ቅዱስም ቢሆን) ማቅረብ ሽርክ አክበር (ትልቁ ሽርክ) ነው። ኃይል አላቸው ብሎ ማመን አያስፈልግም። ዋናው ችግር የአምልኮ ድርጊቱን (ዱዓን) ወደ እነሱ ማቅረብ ነው። 3. አላህ ከእርሱ ውጭ ማንንም መጥራትን ከልክሏል አላህ (ሱ.ወ.) ሙሽሪኮች ስለሚጠሯቸው አማላጆች ሲናገር እንዲህ ይላል፡ “ከአላህም ሌላ የማይጠቅማቸውንና የማይጎዳቸውን ይገዛሉ፡፡ ‘እነዚህም አላህ ዘንድ አማላጆቻችን ናቸው’ ይላሉ፡፡” (ሱረቱ ዩኑስ 10:18) ማስረጃው፡ ይህ የሚያሳየው ምልጃን የመጠየቅ ዓላማ ራሱ አላህ ለብቻው ሊደረግለት ከሚገባው ዒባዳ (አምልኮ) ውስጥ እንደሚመደብ ነው። ምልጃ ሙሉ በሙሉ የአላህ ሀቅ ነው፡ “በል፡ ምልጃው ሁለቱ ለአላህ ነው፡፡” (ሱረቱ-ዝዘመር 39:44) ከሞተ ሰው (ቅዱስም ቢሆን) ምልጃ መጠየቅ በአላህ መብት ላይ መረማመድ ነው። እንዲሁም አላህ እንዲህ ብሏል፡ “ከእርሱም ሌላ የምትጠሯቸው እነዚያ ሊረዱዋችሁ አይችሉም፡፡ ራሳቸውንም አይረዱም፡፡” (ሱረቱል-አዕራፍ 7:197) ማስረጃው፡ ይህ አንቀጽ ከሞቱ ሰዎች መርዳት አለመቻል በተጨማሪ መጠየቅ እንደማይቻል ያመለክታል። ነቢዩ (ሰ.ዐ.ወ) ከሞቱ በኋላም ቢሆን ምልጃ እንዲጠየቁ አልተፈቀደም። 4. የቀደምት ሙስሊሞች የዑለማዎች ስምምነት (ኢጅማዕ) ታላላቅ ኢማሞች (እንደ ኢማም አቡ ሐኒፋ፣ ማሊክ፣ ሻፊዒይ እና አሕመድ) በሁሉም የመዝሀብ መሪዎች ዘንድ የታወቀው አቋም፡ የሞተን ሰው መጥራት (ዱዓ ማድረግ) ሽርክ ነው የሚል ነበር። ምክንያቱም ድርጊቱ ዱዓን ከአላህ ውጭ ላለ አካል ማቅረብ ስለሆነ ነው። 🎯 አጭር መደምደሚያ: ቁርኣን ግልጽ ነው፡ የመካ አጋሪዎች ቅዱሳንን እንደ "መቃረቢያ" (means) ተጠቅመዋል። እነሱ ራሳቸው ኃይል አላቸው ብለው አላመኑም። አላህ (ሱ.ወ.) ግን አሁንም ይህን ድርጊት ሽርክ ብሎታል (39:3)። ስለዚህ “ቅዱሳንን መቃረቢያ ማድረግ ሽርክ አይደለም” የሚለው አባባል ቁርኣንን፣ ሐዲስንና የሰለፎችን (የቀደምት ሷሊሖችን) ግንዛቤ የሚጻረር ነው።    • ጥያቄ ለኡስታዝ አህመድ አደም ተወሱልን ለምን ሽርክ አይደለም አሉ?