என்னைப் புரிந்துகொள்ள யாருமில்லை…என் மனதை அறிந்துகொள்ள யாருமில்லை…என் உள்ளத்தை அறிந்த என் தேவனே…

[பல்லவி] என்னைப் புரிந்துகொள்ள யாருமில்லை… என் மனதை அறிந்துகொள்ள யாருமில்லை… என் உள்ளத்தை அறிந்த என் தேவனே… என் கண்ணீரைக் காணும் என் இயேசுவே… நான் சொல்லாததையும் நீர் அறிகிறீர்… என் கண்ணீரையும் நீர் காண்கிறீர்… என் உள்ளத்தின் வேதனை அறிந்தவரே… என் இயேசுவே… என் துணையானவரே… [கோரஸ்] உலகம் என்னை மறந்தாலும்… உம் நினைவில் நான் மறைவதில்லை… உறவுகள் என்னைக் கைவிட்டாலும்… உம் கரங்கள் என்னைக் கைவிடுவதில்லை… உலகம் என்னை வெறுத்தாலும்… உம் அன்பு என்னை விட்டு விலகுவதில்லை… [சரணம் 1 – சங்கீதம் 34:18 கருத்து] உடைந்த இதயத்தோடு நான் நின்றபோது… மறந்த உறவுகளை எண்ணி அழுதபோது… “உன் அருகில் இருக்கிறேன்” என்றீரே… “உன் கண்ணீரை நான் காண்கிறேன்” என்றீரே… நொறுங்கிய உள்ளத்தோடு நான் இருந்தபோது… நம்பிக்கை இழந்து நான் தவித்தபோது… என் அருகில் வந்து என்னைத் தேற்றினீரே… என் கண்ணீரைத் துடைத்து அணைத்துக்கொண்டீரே… [கோரஸ்] உலகம் என்னை மறந்தாலும்… உம் நினைவில் நான் மறைவதில்லை… உறவுகள் என்னைக் கைவிட்டாலும்… உம் கரங்கள் என்னைக் கைவிடுவதில்லை… [சரணம் 2 – மத்தேயு 11:28 கருத்து] சுமைகளால் நான் சோர்ந்தபோது… என் இதயம் பாரத்தால் வாடியபோது… “என்னிடத்தில் வாருங்கள்” என்றீரே… “இளைப்பாறுதல் தருவேன்” என்றீரே… என் பாரங்களை உம் பாதத்தில் வைத்தேன்… என் கண்ணீரை உம் பாதத்தில் ஊற்றினேன்… என் சுமைகளை நீர் சுமந்துகொண்டீரே… என் உள்ளத்தில் அமைதியைத் தந்தீரே… [கோரஸ்] உலகம் என்னை மறந்தாலும்… உம் நினைவில் நான் மறைவதில்லை… உறவுகள் என்னைக் கைவிட்டாலும்… உம் கரங்கள் என்னைக் கைவிடுவதில்லை… [சரணம் 3 – ஏசாயா 49:15–16 கருத்து] தாய் தன் பிள்ளையை மறந்தாலும்… “நான் உன்னை மறவேன்” என்றவரே… உம் உள்ளங்கைகளில் என்னை வரைந்தவரே… “நீ என்றும் என் சொந்தம்” என்றவரே… உலகம் என்னை மறந்தாலும்… உம் பார்வையில் நான் மறைவதில்லை… என் பெயரை உம் உள்ளங்கையில் எழுதி… என்றென்றும் என்னை நினைப்பவரே… [கோரஸ்] உலகம் என்னை மறந்தாலும்… உம் நினைவில் நான் மறைவதில்லை… உறவுகள் என்னைக் கைவிட்டாலும்… உம் கரங்கள் என்னைக் கைவிடுவதில்லை… [பிரிட்ஜ் – உணர்ச்சியின் உச்சம்] என்னை யாரும் புரிந்துகொள்ளாவிட்டாலும்… என் இயேசு என்னைப் புரிந்துகொள்கிறார்… என் கண்ணீரை யாரும் காணாவிட்டாலும்… என் தேவன் ஒவ்வொரு துளியும் காண்கிறார்… நான் தனியாக இல்லை… இனி நான் தனியாக இல்லை… என் தேவன் என்னோடு இருக்கிறார்… என்றென்றும் என்னோடு இருக்கிறார்… என் இதயம் உடைந்தாலும்… அவர் என்னைத் தாங்குகிறார்… என் பாதை இருளானாலும்… அவர் வெளிச்சமாக நடக்கிறார்… [இறுதி பல்லவி – மெதுவாக தொடங்கி உயர்வாக] என் பாரங்களை உம் பாதத்தில் வைத்தேன்… என் கண்ணீரை உம் பாதத்தில் ஊற்றினேன்… என் சுமைகள் எல்லாம் இலகுவானதே… உம் மடியில் என் மனம் அமைதியானதே… இனி யாரும் என்னைப் புரிந்துகொள்ளாவிட்டாலும்… என் இயேசு என்னைப் புரிந்துகொள்கிறார்… இனி யாரும் என்னோடு இல்லாவிட்டாலும்… என் தேவன் என்னோடு இருக்கிறார்… [OUTRO – மிகவும் மெதுவாக] என் இதயம் உமக்குத் தெரியும்… என் கண்ணீர் உமக்குத் தெரியும்… என் வாழ்க்கை உம் கைகளிலே… இனி எனக்கென்ன பயம்… என் இயேசு என்னோடு இருப்பதால்… என் இயேசு என்னோடு இருப்பதால்… நான் தனியாக இல்லை… நான் தனியாக இல்லை… என் இயேசு… என்னோடு இருக்கிறாரே…