Θέλω να σταματήσεις να πουλάς πίτες σ’ αυτόν τον δρόμο» είπε ο πλούσιος χήρος κτηνοτρόφος — και

Η Μέρσι Λάνγκντον ζει από τις πίτες που πουλά σ’ έναν μικρό πάγκο δίπλα στον δρόμο και έχει πληρώσει ακριβά το μάθημα της εμπιστοσύνης. Όταν ο πλούσιος χήρος κτηνοτρόφος Θάντιους Βανς στέκεται απέναντί της και της λέει να σταματήσει να πουλά εκεί, η Μέρσι πιστεύει πως κάποιος προσπαθεί ξανά να αποφασίσει για τη δουλειά και το ψωμί της. Όμως ο Θάντιους δεν θέλει να της πάρει τον πάγκο. Της δείχνει έναν παλιό πέτρινο μύλο με φούρνους που έχουν μείνει σβηστοί για χρόνια και της προτείνει να συζητήσουν κάτι πολύ μεγαλύτερο. Η ευκαιρία είναι πραγματική, αλλά μαζί της επιστρέφει και μια παλιά πληγή της κοιλάδας, που ο ίδιος δεν μπορεί να προσποιηθεί πως δεν υπάρχει. Η Μέρσι πρέπει να αποφασίσει αν η προσοχή που τη γλίτωσε κάποτε από την καταστροφή τώρα την προστατεύει ή την κρατά δεμένη στον φόβο — χωρίς να παραδώσει σε κανέναν τον έλεγχο όσων έχτισε μόνη της.