Limuzyna dyrektorów i milicji. Włoch, który udawał Polaka

Limuzyna dyrektorów i milicji. Włoch, który udawał Polaka. To historia najbardziej luksusowego Polskiego Fiata epoki PRL, samochodu, który przyjeżdżał z Turynu praktycznie gotowy, a na Żeraniu dostawał wycieraczki, chlapacze, akumulator i przykręcany emblemat, po czym oficjalnie stawał się autem polskim. W tym odcinku opowiadam, dlaczego w cenniku widniała cena 445 000 złotych, za którą nie sprzedawano tego auta nikomu, jak działały dwie kasy socjalistycznego luksusu, czyli rozdzielnik dla instytucji i dolary w Peweksie, oraz dlaczego cena dla prywatnego nabywcy poszła z 2 820 dolarów w 1973 roku do 6 000 dolarów w 1979 roku. Sprawdzamy też, dlaczego dyrektorowi przysługiwał nowoczesny silnik dwuwałkowy o mocy 105 koni, a zwykłemu obywatelowi konstrukcja z lat 60., co wspólnego z tym samochodem mieli Marcello Gandini i Aurelio Lampredi, jak ten model montowała koreańska fabryka KIA i jugosłowiańska Zastava, oraz jak radiowozy z numerami MOA 0959 i MOA 0960 trafiły na ekran w serialu 07 zgłoś się i w filmie Prom do Szwecji. Na koniec dzisiejszy paradoks: żerańskich egzemplarzy powstało tylko 4 461 i to właśnie za ten wyśmiewany kiedyś znaczek kolekcjonerzy dopłacają dzisiaj najwięcej. Muzyka wykorzystana w filmie: Eyes of Glory - Aakash Gandhi oraz When Johnny Comes Marching Home - Cooper Cannell. Zdjęcia pochodzą ze strony archive.org i są ogólnodostępne.