RIPERTERITJE SHPIRTËRORE PËR RRËSHAJË - DITA 4

Kjo katekezë e ditës së katërt të Ripërtëritjes shpirtërore për Rrëshajë trajton temën: “Strategjia e djallit në jetën tonë”, duke reflektuar mbi realitetin e luftës shpirtërore dhe mënyrën se si e keqja përpiqet ta largojë njeriun nga Hyji. Në fillim theksohet se Kisha nuk na fton as në mohimin e së keqes, as në frikë të sëmurë ndaj saj, por në kthjelltësi shpirtërore, maturi dhe besim te Krishti i ringjallur. Beteja më e madhe zhvillohet në zemrën e njeriut, aty ku çdo ditë zgjedhet ndërmjet dritës dhe errësirës, së vërtetës dhe mashtrimit, dashurisë dhe egoizmit. Më pas reflektohet mbi ekzistencën e dy mbretërive: Mbretërisë së Hyjit dhe mbretërisë së errësirës. Theksohet se Krishti është fitues mbi çdo errësirë dhe se e keqja vepron sidomos përmes përçarjes, urrejtjes, relativizimit të mëkatit dhe largimit gradual të zemrës nga Hyji. Në këtë kontekst trajtohen edhe plagët e kohës sonë: polarizimi, mungesa e faljes, agresiviteti në rrjetet sociale dhe zbrazëtia shpirtërore. Një pjesë qendrore e katekezës ndalet te mashtrimi si strategjia kryesore e djallit. Ai paraqitet si “babai i gënjeshtrës”, i cili nuk e afron njeriun menjëherë drejt së keqes, por gradualisht, përmes justifikimit të mëkatit, relativizimit të së vërtetës dhe humbjes së ndjeshmërisë shpirtërore. Reflektohet mbi kulturën moderne të konsumit, shpërqendrimit dhe izolimit, që shpesh e largon njeriun nga heshtja, lutja dhe prania e Hyjit. Katekeza trajton edhe mënyrën se si njeriu mund të robërohet shpirtërisht. Shpjegohet se robërimi zakonisht kalon përmes një procesi gradual: tundimi, mëkati, zakoni, varësia dhe më pas skllavëria e brendshme. Përmenden varësitë moderne si pornografia, alkooli, droga, rrjetet sociale, nevoja për aprovimin e të tjerëve, por edhe robërimet e brendshme si urrejtja, krenaria dhe mungesa e faljes. Theksohet se mëkati premton liri, por në fund sjell zbrazëti dhe skllavëri, ndërsa Krishti sjell lirinë e vërtetë. Një reflektim i rëndësishëm i kushtohet frikës dhe rolit të Shpirtit Shenjt në çlirimin e zemrës nga ankthi dhe dëshpërimi. Duke marrë shembull apostujt para dhe pas Rrëshajëve, theksohet se Shpirti Shenjt sjell paqe, guxim dhe forcë të brendshme për ta jetuar fenë me besim e shpresë. Reflektohet mbi frikërat moderne: frika për të ardhmen, për refuzimin, për dështimin dhe për vetminë. Mesazhi kryesor është se i krishteri nuk ecën vetëm, sepse Hyji është pranë tij. Në vazhdim paraqiten mënyrat konkrete të mbrojtjes shpirtërore: lutja, rrëfimi, Eukaristia, Fjala e Zotit, heshtja, adhurimi dhe jeta në hirin e Hyjit. Theksohet rëndësia e largimit nga praktikat okulte dhe çdo formë errësire shpirtërore. Kujtohet se zemra nuk mund të mbrohet pa një marrëdhënie të gjallë me Krishtin dhe pa praninë e Shpirtit Shenjt. Në fund, katekeza përmbyllet me reflektimin se Shpirti Shenjt sjell tri dhurata themelore: fenë, shpresën dhe dashurinë. Ndërsa errësira përpiqet t’i shuajë këto, Shpirti Shenjt e ndez përsëri zemrën e njeriut dhe e afron me Krishtin. Besimtari ftohet të mos jetojë në frikë, por në dritën e Ringjalljes, duke ushqyer çdo ditë zemrën me lutje, sakramente dhe dashurinë e Hyjit.