starzy ludzie opowiadali o latającej kobiecie w tajdze

Starzy mieszkańcy mówili, że tajga niczego nie zapomina. Człowiek może zapomnieć, osada może zmienić nazwę, groby mogą zarosnąć mchem, ale tajga zachowuje w sobie wszystko: krzyk, krew, strach, ostatni oddech. Wtedy śmiałem się z takich słów. Byłem młody, przyjechałem z miasta, dopiero po szkole medycznej. Zostałem felczerem w Kedrowym Łogu i uważałem, że wszystko na świecie można wyjaśnić chorobą, mrozem, samotnością albo wódką.