قسمت دهم: خودشناسی با ما چه می‌کند؟| محمود مقدسی؛ رواندرمانگر و دکتری فلسفه

ما معمولاً با امید به سراغ خودشناسی می‌رویم. با این امید که اگر خودمان را بهتر بشناسیم، بفهمیم چرا این‌گونه‌ایم، چه می‌خواهیم، چرا بعضی رفتارها و انتخاب‌ها را تکرار می‌کنیم و چگونه می‌توانیم زندگی متفاوتی بسازیم. انگار جایی درون ما پاسخی وجود دارد که اگر پیدایش کنیم، بخشی از سردرگمی‌هایمان تمام خواهد شد. اما اگر شناختن، به‌جای آن‌که پاسخ‌های بیشتری به ما بدهد، پرسش‌های بیشتری ایجاد کند چه؟ اگر در این مسیر چیزهایی درباره‌ی خودمان بفهمیم که دیگر نتوانیم نادیده‌شان بگیریم؟ و اگر تصویری که سال‌ها از خود ساخته بودیم ترک بردارد، بی‌آن‌که هنوز بدانیم آن‌سوی این تصویر چه کسی هستیم؟ خودشناسی همیشه آرامش‌بخش نیست. می‌تواند به ما کمک کند برای تجربه‌هایمان کلمه پیدا کنیم، احساساتمان را بهتر بفهمیم و الگوهای تکرارشونده‌ی زندگی‌مان را ببینیم. اما همین دیدن، هزینه‌ای هم دارد. از جایی به بعد، دیگر به‌آسانی نمی‌توانیم خودمان را با روایت‌های قدیمی توضیح دهیم. با ضعف‌ها، تناقض‌ها، میل‌ها، خشم‌ها و بخش‌هایی از خود روبه‌رو می‌شویم که الزاماً با تصویری که از خودمان داشته‌ایم سازگار نیستند. و ممکن است به نقطه‌ای برسیم که روایت قبلی‌مان شکسته، اما روایت تازه‌ای هنوز شکل نگرفته است. در این اپیزود، در گفت‌وگو با محمود مقدسی، روان‌درمانگر و پژوهشگر فلسفه، از سوی کمتر گفته‌شده‌ی خودشناسی حرف زدیم؛ از مسیری که می‌تواند با امید به روشن‌تر شدن آغاز شود، اما هرچه عمیق‌تر می‌شویم، ما را به ابهام‌ها و تعارض‌های بیشتری نزدیک کند. از این پرسیدیم که اصلاً خودشناسی چیست و چرا به سراغش می‌رویم؟ آیا شناختن خود یعنی فهمیدن احساسات، خواسته‌ها و الگوهای رفتاری‌مان؟ یا در عمق بیشتر، ما را به پرسش‌هایی درباره‌ی هویت، اختیار، تغییر و حتی چیستی انسان می‌رساند؟ در این گفت‌وگو درباره‌ی راه‌های شناخت خود حرف زدیم: مرور گذشته، تجربه کردن، خواندن و آموختن، روان‌درمانی و رابطه. درباره‌ی این‌که چرا فهمیدن لزوماً به تغییر منجر نمی‌شود، چرا دانش روان‌شناختی می‌تواند گاهی به شکلی از تحلیل بی‌پایان و فاصله گرفتن از زندگی تبدیل شود، و چرا هرچه بیشتر خودمان را می‌شناسیم، ممکن است بیشتر با مرزهای ناشناختگی خودمان روبه‌رو شویم. با این پرسش نیز روبه‌رو شدیم که وقتی بخش‌های ناخوشایند خود را می‌بینیم چه باید کرد؟ ضعف‌ها، پرخاشگری، میل‌ها و چیزهایی که شاید سال‌ها سرکوب یا پنهان کرده‌ایم. آیا باید تغییرشان دهیم؟ بپذیریمشان؟ یا یاد بگیریم بدون انکارشان با آن‌ها زندگی کنیم؟ این اپیزود، دعوتی‌ست به دیدن سوی دیگرِ «خودت را بشناس»: دیدنِ وعده‌ی روشن‌شدن، همراه با هزینه‌ای که این روشن‌شدن دارد. پیدا کردن پاسخ‌ها، در کنار توانایی ماندن با پرسش‌هایی که هنوز پاسخی ندارند. و پذیرفتن این امکان که خودشناسی شاید ما را به نقطه‌ای نرساند که با اطمینان بگوییم «خودم را می‌شناسم»؛ شاید کمک کند با بخش‌هایی از خود که هنوز برایمان ناشناخته‌اند، صادقانه‌تر زندگی کنیم. عناوینی که در این قسمت درباره آن‌ها گفت‌وگو می‌کنیم بی‌قصه شدن و خودشناسی خودشناسی واقعاً چیست؟ روایت ما از خود مسیرهای شناختن خود چرا خودمان را می‌شناسیم؟ ناگزیری در مسیر خودشناسی مصائب و هزینه‌های خودشناسی خودشناسی در خدمت زندگی زیستن با ندانستن خودشناسی و تغییر روابط تنهایی، آزادی و انتخاب مواجهه با بخش‌های تاریک این اپیزود در تابستان ۱۴۰۴ ضبط شده است. حامی این قسمت از "در راه جآن": سیمیاروم | پلتفرم تخصصی خدمات روان‌شناختی و تراپی برای ایرانیان خارج از کشور   / simiaroomcom   میزبان پادکست: شایان حمیدی | بنیان‌گذار و مدیرعامل اپلیکیشن جآن   / shayan.hamidii   مهمان پادکست:   / mahmood.moghaddasi   لینک پیج اینستاگرام «در راهِ جآن»:   / the.way.of.jaan   لینک اینستاگرام جآن:   / jaan_ir   لینک دانلود اپلیکیشن جآن: https://jaan.ir/