ƏBƏDİ BAHAR

Quru torpaq yenidən canlanır hər yaz çağı, Min bir rənglə bəzənir kainatın qucağı. Göz önündə dirilən bu qədər canlı varlıq, Göstərir ki, son deyil torpağın alt qaranlığı. Qarışır min cür toxum yerin dərin qatında, Hər biri öz vaxtında cücərir yer altında. Səhv olmadan bəslənir minlərlə incə cücə, Nizamla boy göstərir bu hikmətin qatında. Göyüzünün ulduzu, buludu, yağışı, qarı, Açar bir an içində min cür gizli baharı. Bir əmrlə dəyişər fəsillərin gedişi, Qudrətiylə bürüyər bu sonsuz aləmləri. Ağacların sirrini bir çərdəyə sığdıran, Ruhları da itirməz, qoruyar hər an, hər an. Bir nəfəslə yenidən toplayar zərrələri, Böyük Məhkəmə qurub xəlq edər yeni dövran. Gecə-gündüz növbələb dəyişir bir nizamla, Ruzi çatır hər cana mərhəmətlə, ənamla. Bu müvəqqəti məkan əbədilik deyildir, Bizi dəvət eyləyir o sonsuz ehtişamla. Yoxluqdan xəlq eyləyən bu qədər orduları, Çətin deyil toplamaq dağılan ruhları. Bütün varlıq dillənib təsbih deyər O Xaliqə, Nizamı yazan Odur, O açacaq hər varı.