ANAHTAR

[Nakarat] Sen yolunu bahtına bırak, Ben hesabı çoktan sildim. Kime ne kaldı bilmem ama, Ben eksilmedim, seni bildim. Bir gün döner diye bekleme, Dönen yalnız mevsimler. Bazı kapılar kapanınca Anahtarı da gereksizler. [Verse 1] İnce bir ip üzerinden geçiyor ömür Bir yanı dün, bir yanı bugün Kimi düğüm olup kalıyor elde Kimi sessizce çözülüyor bütün İnsan insana değdikçe değişiyor Bir söz kalıyor, bir bakış geçiyor Hafıza dediğin garip bir terzi İyiyi değil, yarayı biçiyor Korku dediğin görünmeyen sınır Yaklaştıkça insan kendini tanır Bazı çizgiler geçilmek içindir Bazı yollar geçince anlamlanır Her düğüm çözülmez, kalsın bazıları Her yara saklamaz eski acıları Hayat kusursuz bir desen değil ki Eksik kalan yer gösterir bütünü [Nakarat] Sen yolunu bahtına bırak, Ben hesabı çoktan sildim. Kime ne kaldı bilmem ama, Ben eksilmedim, seni bildim. Bir gün döner diye bekleme, Dönen yalnız mevsimler. Bazı kapılar kapanınca Anahtarı da gereksizler. [Verse 2] Bazı ipler kopar, yerine gelmez Kalan boşluk eskisi gibi görünmez Ama insan yalnız kaybettikleri değil Onlardan sonra taşıdığıyla bilinir Bir renk koyudur, biri solgun kalır Güneş görmeyen de kendi rengini alır Her şey aynı olsa neye yarar desen Güzellik biraz farklılıktan doğar Zaman bazen makas gibi iner Kesildi sanırsın, başka yerden sürer Bir veda çekilir kumaştan sessizce Ardında başka bir şekil belirir Herkes kendi düğümünü taşıyor Kimse kimsenin yükünü çözemiyor Vicdan dediğin sessiz bir el gibi Gece olunca nerede olduğunu biliyor Ve bir gün anlarsın bütün mesele Kusursuz kalmak değilmiş öylece Bunca el değmişken ömrümüze Rengimizi kaybetmeden geçebilmekmiş. [Nakarat] Sen yolunu bahtına bırak, Ben hesabı çoktan sildim. Kime ne kaldı bilmem ama, Ben eksilmedim, seni bildim. Bir gün döner diye bekleme, Dönen yalnız mevsimler. Bazı kapılar kapanınca Anahtarı da gereksizler.