SON MEKTUP 4(PİŞMANLIK) —FATİH CAN IRMAK

[Verse 1] Sen gittin, ben sustum, Ardından bakakaldım. Şimdi pişman olmuşsun, Ben çoktan değiştim. Bir zamanlar sen vardın, Şimdi sadece izlerin. Geç kaldın sevgilim, Bitti sana güvenim. [Chorus] Şimdi pişman olmuşsun, Keşkeler düşmüş diline. Ben seni beklerken, Sen vazgeçtin sevgimden. Şimdi dönsen ne değişir, Kırılan kalp eskisi gibi değil. Sen kaybettin beni, Ben kendimi buldum sensiz. [Verse 2] Fotoğrafıma bakıp, Beni özlüyormuşsun. Gittiğin o günleri, Şimdi sorguluyormuşsun. Ben seni affederim, Ama geri dönemem. Çünkü bıraktığın adam, Artık sana ait değil. [Şiir] Bana unuttum sandığın yerden, Yine bir cümle bıraktın içime. Ben artık yazmayacağım derken, Bana yine dördüncü mektubu yazdırdın. Pişmanlığın geldi geç kaldığın yerden... Ama bazı kapılar, Bir daha açılmıyor. [Chorus] Şimdi pişman olmuşsun, Keşkeler düşmüş diline. Ben seni beklerken, Sen vazgeçtin sevgimden. Şimdi dönsen ne değişir, Kırılan kalp eskisi gibi değil. Sen kaybettin beni, Ben kendimi buldum sensiz. [Şiir] Geç kaldın... Ben artık beklemiyorum. Sen pişmanlığınla kal, Ben yoluma devam ediyorum.